GLOSSARY

گردش سوبسترا در کل بدن (Whole-Body Substrate Turnover) گردش سوبسترا در مرز کل بدن را برآورد می‌کند.

مخزن اندازه موجودی ماده و شار سرعت عبور از فرایند در زمان است. ممکن است مقدار مخزن تقریباً ثابت بماند، اما ورود و خروج هر دو زیاد شوند. یک غلظت خون به‌تنهایی سرعت ساخت، مصرف یا گردش کل را تعیین نمی‌کند. برای تفسیر ورزشی، محل و زمان اندازه‌گیری و روش مهم‌اند؛ افزایش یک واسطه را نباید خودکار به معنی سریع‌ترشدن مسیر یا بهترشدن عملکرد گرفت.

گردش شامل ساخت و تجزیه یا ورود و خروج است، اما تعادل خالص اختلاف آن‌هاست. در پروتئین، چربی یا گلیکوژن ممکن است هر دو جهت فعال باشند و تغییر نهایی کوچک بماند. چرخه سوبسترا حتی می‌تواند انرژی مصرف کند و نقش تنظیمی داشته باشد؛ نام بی‌حاصل لزوماً بی‌کارکرد نیست. برای ترکیب بدن، یک نرخ لحظه‌ای را با نتیجه خالص چند روز یا هفته برابر نمی‌گیریم.

دسترسی به ماده، تحویل آن با خون، ورودش به سلول و مصرف نهایی چهار پرسش مرتبط اما متفاوت‌اند. توزیع بین بافت‌ها با جریان خون، ناقل‌ها، نیاز انرژی و وضعیت تغذیه تغییر می‌کند. فراوانی یک ماده در خون ثابت نمی‌کند که سلول همان را با سرعت بالا می‌سوزاند؛ ممکن است آن را ذخیره کند، به مولکول دیگری تبدیل کند یا برداشت محدودی داشته باشد.

نرخ ظهور، ورود به مخزن تعریف‌شده و نرخ ناپدیدشدن، خروج از همان مخزن را بیان می‌کند. در شرایط پایدار ممکن است برابر باشند و غلظت ثابت بماند، با اینکه گردش بالاست. برداشت از خون الزاماً اکسیداسیون نیست و می‌تواند ذخیره یا تبدیل باشد. بسته به ماده، ورود از غذا و تولید درون‌زاد باید جدا شوند. مدل و واحد و زمان، برای تفسیر نرخ کل بدن ضروری‌اند و یک مقدار موضعی همیشه نماینده همه بافت‌ها نیست.

مثلاً هنگام مقایسه جلسه سبک با تمرین شدید، غذای پیش از فعالیت، مدت و شدت، زمان نمونه‌گیری و شرایط بازیابی را کنار هم ثبت می‌کنیم. تغییر یک عدد یا فعال‌شدن یک مسیر به‌تنهایی برای تغییر رژیم کافی نیست؛ تصمیم کاربردی باید به هدف تمرین، تحمل فرد و روند واقعی عملکرد متصل بماند.

ردیاب ایزوتوپی پایدار به پیگیری مسیر ماده در کنار مقدار طبیعی کمک می‌کند و از نظر خود ایزوتوپ، واپاشی رادیواکتیو ندارد. غنی‌شدگی و نسبت ردیاب به ماده بدون برچسب برای مدل محاسبه مهم‌اند. مقدار ردیاب باید رفتار سامانه را تا حد مناسب دست‌نخورده بگذارد و بازیافت برچسب هم می‌تواند اثر داشته باشد. این روش، اندازه‌گیری پژوهشی با فرض‌های روشن است، نه صرف دیدن یک غلظت یا تست خانگی سرعت متابولیسم.

در ورزش، مقدار و زمان سوخت با شدت، مدت، ذخایر و فاصله ریکاوری هماهنگ می‌شوند. هیچ مسیر انرژی یک‌باره کاملاً جای همه مسیرهای دیگر را نمی‌گیرد. هدف عملی، تأمین نیاز جلسه و بازیابی است؛ بالا بردن یک نشانگر یا بیشینه‌کردن سرعت یک واکنش لزوماً هدف بهتری نیست. رژیم متنوع با انرژی و پروتئین و کربوهیدرات متناسب، پایه تفسیر هر ادعای متابولیکی می‌ماند.