انتقال آب
آب‌رسانی و تعادل مایعات بدن
انتقال آب (Water Transport) حرکت آب میان بخش‌ها یا از غشاهاست؛ جهت خالص از نیروهای فیزیکی و خواص سدها اثر می‌گیرد.
آکواپورین‌ها پروتئین‌های غشایی‌اند که عبور آب را تسهیل می‌کنند؛ کانال آب به معنی پمپِ مصرف‌کننده انرژی برای راندن آب نیست. در کلیه، تنظیم حضور بعضی از این کانال‌ها به بازجذب آب کمک می‌کند. این سازوکار نیاز به خوردن «کانال آب» یا مکمل خاص را ایجاد نمی‌کند؛ برنامه تغذیه باید بر دریافت و پاسخ بدن تکیه کند، نه نام یک پروتئین.
اسمز حرکت خالص آب از میان سد قابل‌نفوذ به آب، در پاسخ به تفاوت اثر ذرات محلول است. فقط شمار ذرات کافی نیست؛ عبورپذیری غشا به آن‌ها اهمیت دارد. اگر ذره به‌راحتی از دو سو عبور کند، اثر پایدارش بر حجم سلول با ذره محبوس فرق می‌کند. این منطق، تفاوت اندازه‌گیری غلظت محلول و پیش‌بینی تغییر حجم سلول را روشن می‌کند.
کلیه با تغییر دفع آب و مواد محلول به حفظ محیط داخلی کمک می‌کند. تشنگی و هورمون وازوپرسین نیز در این تنظیم نقش دارند؛ کلیه آب جدید نمی‌سازد. تمرین، بیماری و بعضی داروها می‌توانند پاسخ را تغییر دهند. بنابراین مقدار نوشیده‌شده دقیقاً برابر مقدار نگه‌داشته‌شده نیست و ادرار پس از نوشیدن زیاد بخشی از پاسخ تنظیمی بدن است.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map