احتباس آب
آبرسانی و تعادل مایعات بدن
احتباس آب (Water Retention) به نگهداری جزء آب اشاره دارد و با هر افزایش وزن یا ورم، بدون ارزیابی زمینه، مترادف نیست.
حفظ مایعات یعنی چه مقدار از دریافت در بازه بررسی باقی میماند؛ نوشیدن و نگهداشتن یکسان نیستند. مقدار ادرار، اتلاف دیگر، ترکیب نوشیدنی و غذا بر نتیجه اثر دارند. در گزارش درصد احتباس، مخرج و زمان باید روشن باشند. حفظ بیشتر در یک آزمایش کوتاه الزاماً سالمتر، بهتر برای عملکرد یا مطلوب برای فرد دارای اضافهبار مایع نیست.
شاخص آبرسانی نوشیدنی در یک پروتکل پژوهشی، خروج تجمعی ادرار پس از آب را بر خروج پس از نوشیدنی آزمون در همان زمان مقایسه میکند. عدد بالاتر معمولاً نشاندهنده خروج ادراری کمتر نسبت به آب در همان شرایط است. آزمون استراحت، رتبهبندی سلامت یا عملکرد مسابقه نیست؛ زمان، مقدار، وضعیت اولیه و جمعیت آزمون باید هنگام استفاده از نتیجه روشن باشند.
کلیه با تغییر دفع آب و مواد محلول به حفظ محیط داخلی کمک میکند. تشنگی و هورمون وازوپرسین نیز در این تنظیم نقش دارند؛ کلیه آب جدید نمیسازد. تمرین، بیماری و بعضی داروها میتوانند پاسخ را تغییر دهند. بنابراین مقدار نوشیدهشده دقیقاً برابر مقدار نگهداشتهشده نیست و ادرار پس از نوشیدن زیاد بخشی از پاسخ تنظیمی بدن است.
پس از جلسه، نوشیدنی و وعده غذایی را با فاصله تا تمرین بعد میسنجیم؛ دفع ادرار ادامه دارد، پس مقدار نوشیدهشده را برابر مقدار بازیابیشده فرض نمیکنیم.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map