GLOSSARY

ضخامت چربی با اولتراسوند (Ultrasound Fat Thickness) ضخامت چربی زیر جلدی موضعی را با سونوگرافی تحت یک پروتکل تعریف شده اندازه گیری می کند. مرز آناتومیک و تکنیک پروب تعیین می کند که چه چیزی شامل می شود.

روش‌های تصویربرداری پرسش‌های یکسانی را پاسخ نمی‌دهند. MRI بدون پرتو یون‌ساز حجم بافت را برآورد می‌کند؛ CT از پرتو ایکس استفاده می‌کند؛ اولتراسوند مرزها و ضخامت موضعی را با وابستگی به مهارت اجرا می‌سنجد. ضخامت یک عضله برابر تودهٔ عضلهٔ کل بدن نیست. محل، وضعیت و مرز تحلیل باید ثابت باشند. انتخاب روش به پرسش، محدودیت عملی و ضرورت بالینی وابسته است؛ پیچیدگی تصویر به‌تنهایی ضرورت آن را برای تصمیم تغذیه‌ای ثابت نمی‌کند.

مدل ترکیب بدن، اجزا را در یک سطح تعریف‌شده جدا می‌کند. مدل دو جزئی معمولاً چربی و تودهٔ بدون چربی را تفکیک می‌کند. افزودن سنجش آب یا مواد معدنی در مدل پیچیده‌تر بعضی فرض‌ها را کاهش می‌دهد، اما همهٔ خطاها حذف نمی‌شوند. توصیف مولکولی، سلولی و بافتی، شیوه‌های متفاوت بررسی همان بدن‌اند. پیش از مقایسه باید مدل، متغیرهای اندازه‌گیری‌شده و فرض‌ها را شناخت؛ همهٔ اجزای گزارش را نباید بافت‌های آناتومیکِ مستقیماً اندازه‌گیری‌شده دانست.

عضلهٔ اسکلتی در تولید نیرو و حرکت نقش دارد، اما مقدار عضله و عملکرد آن یکسان نیستند. کیفیت تمرین، سازگاری عصبی، معماری عضله و ویژگی تکلیف نیز اهمیت دارند. تمرین مقاومتی و تغذیهٔ کافی به رشد یا حفظ عضله کمک می‌کنند؛ محدودیت انرژی می‌تواند کار را دشوارتر کند. بزرگ‌ترشدن بخش بدون چربی الزاماً به معنی افزایش همان مقدار عضله نیست. نتیجه را کنار قدرت، کارکرد و نیاز رشته می‌سنجیم، نه فقط با عدد توده.