ترانسآلدولاز
آنزیمها و تنظیم مسیرهای متابولیکی
ترانسآلدولاز (Transaldolase) گروه کربنی آلدولی را در بازآرایی قندهای مسیر پنتوز منتقل میکند.
مسیر پنتوز فسفات شاخهای سیتوزولی از پردازش قند فسفاته است که NADPH و مواد لازم برای ساخت نوکلئوتید را فراهم میکند. مرحله اکسیداتیو با مرحله جابهجایی غیراکسیداتیو قندها تفاوت دارد و مسیر منبع مستقیم اصلی ATP نیست. نیاز سلول تعیین میکند کربن چگونه بازتوزیع شود. از نقش ریبوز یا حامل احیاکننده، سود قطعی مکمل برای انرژی یا عملکرد بدون شواهد همان فرآورده نتیجه نمیگیریم.
جفت NAD اکسیدشده و احیاشده در انتقال الکترون مسیرهای انرژی نقش دارند و جفت فسفاته آنها در بسیاری از واکنشهای ساخت و دفاع احیایی مهم است. این مخزنها و نسبتهایشان را نباید کاملاً قابلجایگزینی دانست. ویتامین پیشساز در ساخت کوآنزیم سهم دارد، اما دریافت بیشتر بدون کمبود، افزایش تضمینی شار یا عملکرد نیست. غلظت نمونه بیرونی نیز تمام ردوکس درون میتوکندری را نشان نمیدهد.
کوفاکتور جزء غیرپروتئینی لازم برای فعالیت بعضی آنزیمهاست؛ میتواند یون معدنی یا ترکیب آلی باشد. کوآنزیم نوع آلی آن است و گروه پروستتیک معمولاً اتصال محکمتری دارد. آپوآنزیم بخش پروتئینی بدون کوفاکتور لازم و هولوآنزیم شکل کامل فعال آن است. شدت اتصال و نقش ماده را باید مشخص کرد؛ هر ماده کنار آنزیم، کوفاکتور ضروری آن محسوب نمیشود.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map