GLOSSARY

زمان‌بندی تغذیه تمرینی (Training Nutrition Timing) زمان دریافت مواد مغذی را نسبت به تمرین، وعده‌های قبلی و نیاز بعدی تنظیم می‌کند. فایدهٔ آن به دریافت کل کافی و فاصلهٔ واقعی بازیابی وابسته است.

به عنوان مثال، هنگامی که جلسه دوم به زودی شروع می شود، یک گزینه قابل حمل کربوهیدرات و پروتئین می تواند به پر کردن فاصله قبل از یک وعده غذایی کامل کمک کند. با دوره نقاهت طولانی تر، یک وعده غذایی معمولی ممکن است همان اهداف را برآورده کند. ارزش زمان بندی به مصرف قبلی، کل عرضه روزانه و زمان واقعی تا تقاضای بعدی بستگی دارد.

زمان غذا را با جلسهٔ بعدی، فاصله از وعدهٔ قبلی و مدت بازیابی هماهنگ می‌کنیم. کربوهیدرات به سوخت، پروتئین به ترمیم و اندازهٔ وعده، چربی و فیبر به تحمل گوارشی مرتبط‌اند. برنامهٔ واحد برای همه مناسب نیست. یک مهلت بسیار کوتاه و همگانی برای آنابولیسم، ساده‌سازی است؛ اما در فاصلهٔ کوتاه جلسه‌ها یا دریافت قبلی محدود، خوردن زودتر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. دریافت کلی همچنان بخش اصلی برنامه است.

تغذیهٔ بازیابی، بازسازی کربوهیدرات، تأمین پروتئین و جایگزینی آب و الکترولیت را بر اساس کاهش واقعی و زمان اجرای بعدی بررسی می‌کند. فاصلهٔ کوتاه، دریافت زودهنگام و تحمل‌شده را مهم‌تر می‌کند. با فرصت بیشتر، وعدهٔ معمول می‌تواند کافی باشد؛ خوراک قابل‌حمل هنگام کم‌اشتهایی یا مشکل دسترسی کمک می‌کند. درد کمتر با بازگشت کارکرد یکسان نیست و تغذیه به‌تنهایی جای استراحت کافی یا بار تمرین مناسب را نمی‌گیرد.