GLOSSARY

ارزیابی بار تمرینی و تغذیه (Training Load and Nutrition Assessment) بررسی مشترک بار تمرینی واقعی و منابع تغذیه ای به جای هر دو به صورت مجزا.

بار بیرونی، کار انجام‌شده مانند مسافت، توان یا تکرار است؛ بار درونی، پاسخ فرد مانند ضربان قلب یا فشار ادراک‌شده است. حجم، شدت و مدت سهم‌های متفاوت دارند و یک عدد خلاصه همهٔ نیازهای غذایی را نشان نمی‌دهد. دو جلسهٔ هم‌مدت می‌توانند مصرف کربوهیدرات و بازیابی متفاوتی بخواهند. برنامهٔ غذا باید کار واقعی و جلسهٔ بعدی را لحاظ کند؛ ناهماهنگی پایدار میان دریافت و بار نیز نیازمند بازبینی است.

دسترسی انرژی، انرژی غذایی باقی‌مانده پس از کسر مصرف ورزش را نسبت به تودهٔ بدون چربی در یک بازهٔ مشخص بیان می‌کند. این مفهوم با تعادل انرژی روزانه و درصد چربی یکسان نیست. خطای ثبت غذا، برآورد ورزش و سنجش ترکیب بدن، محاسبه را تغییر می‌دهد. یک آستانه یا مشاهدهٔ کوتاه برای تشخیص همهٔ ورزشکاران کافی نیست. خستگی مداوم، بازیابی نامناسب یا نشانه‌های نگران‌کننده باید در زمینهٔ سلامت و تمرین بررسی شوند، نه فقط با یک عدد محاسباتی.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.

برای مثال، دو جلسه سنگین نزدیک به هم مسئله ریکاوری متفاوتی از هفته سبک می‌سازند. کربوهیدرات، توزیع پروتئین، مایعات و فرصت واقعی غذا هم‌زمان بررسی می‌شوند. تناسب برنامه با جلسه مهم است؛ یک عدد انرژی روزانه به‌تنهایی کفایت را تعیین نمی‌کند.