GLOSSARY

متابولیسم مکمل (Supplement Metabolism) تبدیل بیوشیمیایی یک عنصر است که به طور بالقوه متابولیت های فعال یا غیر فعال تولید می کند.

جذب، توزیع، متابولیسم و دفع تعیین می‌کنند ماده چگونه به خون و بافت برسد. غلظت پلاسمایی مستقیماً برداشت عضله یا اثر عملکردی مفید را نشان نمی‌دهد. نیمه‌عمر کاهش غلظت در شرایط مشخص را توصیف می‌کند و زمان رسیدن به اوج، زمان ثبت بیشینه را نشان می‌دهد. غذا، فرمولاسیون، مصرف تکراری و فیزیولوژی فرد بر این فرایندها اثر دارند. بنابراین اوج سریع‌تر یا بزرگ‌تر خون به‌تنهایی برتری یک محصول برای تکلیف ورزشی موردنظر را ثابت نمی‌کند.

دوز به مقدار مادهٔ فعال مرتبط اشاره دارد، نه لزوماً وزن کل پودر یا تعداد پیمانه‌ها. تک‌دوز، مجموع روزانه و مقدار نسبی به وزن بدن کمیت‌های متفاوتی هستند. افزایش مقدار می‌تواند بدون فایدهٔ عملکردی بیشتر، عارضه را افزایش دهد. بارگیری، نگهداری و زمان‌بندی حاد برای هر ماده معنای خاص دارند و قانون همگانی نیستند. تمام محصولات مصرفی باید کنار هم بررسی شوند تا تکرار یک ترکیب، دریافت کلِ ناخواسته ایجاد نکند.

پاسخ ظاهری هر فرد آمیزه‌ای از تفاوت زیستی، خطای اندازه‌گیری، انتظار ذهنی و تغییر تمرین یا رژیم است. غیرپاسخ‌دهنده‌بودن در یک آزمون پرنوسان الزاماً ویژگی ثابت فرد نیست. مشاهدات مرتبط باید در شرایط قابل‌مقایسه تکرار شوند و وضعیت اولیهٔ مواد مغذی و مصرف معمول در نظر گرفته شوند. توضیح ژنتیکی به‌تنهایی یک آزمون تجاری ژن را به نسخهٔ معتبر مصرف تبدیل نمی‌کند. فردی‌سازی باید تصمیم عملی را بهتر کند، نه اینکه تفاوت نامطمئن را برچسب همیشگی ورزشکار سازد.