GLOSSARY

تبعیت از برنامه مکمل (Supplement Adherence) توصیف می کند که ورزشکار چقدر برنامه مکمل مورد نظر را به طور مداوم دنبال می کند، با موانع عملی و قرار گرفتن در معرض واقعی که نیاز به بررسی دارد.

دوز به مقدار مادهٔ فعال مرتبط اشاره دارد، نه لزوماً وزن کل پودر یا تعداد پیمانه‌ها. تک‌دوز، مجموع روزانه و مقدار نسبی به وزن بدن کمیت‌های متفاوتی هستند. افزایش مقدار می‌تواند بدون فایدهٔ عملکردی بیشتر، عارضه را افزایش دهد. بارگیری، نگهداری و زمان‌بندی حاد برای هر ماده معنای خاص دارند و قانون همگانی نیستند. تمام محصولات مصرفی باید کنار هم بررسی شوند تا تکرار یک ترکیب، دریافت کلِ ناخواسته ایجاد نکند.

جذب، توزیع، متابولیسم و دفع تعیین می‌کنند ماده چگونه به خون و بافت برسد. غلظت پلاسمایی مستقیماً برداشت عضله یا اثر عملکردی مفید را نشان نمی‌دهد. نیمه‌عمر کاهش غلظت در شرایط مشخص را توصیف می‌کند و زمان رسیدن به اوج، زمان ثبت بیشینه را نشان می‌دهد. غذا، فرمولاسیون، مصرف تکراری و فیزیولوژی فرد بر این فرایندها اثر دارند. بنابراین اوج سریع‌تر یا بزرگ‌تر خون به‌تنهایی برتری یک محصول برای تکلیف ورزشی موردنظر را ثابت نمی‌کند.

ایمنی مکمل به ماده، مقدار، مدت، سلامت فرد و سایر دریافت‌ها وابسته است. طبیعی‌بودن تضمین ایمنی نیست و گزارش‌نشدن عارضه در مطالعهٔ کوچک، ایمنی بلندمدت را ثابت نمی‌کند. تداخل دارویی، بارداری، سن و بیماری کبد یا کلیه می‌توانند تصمیم را تغییر دهند. رویدادی که هنگام مصرف اتفاق می‌افتد لزوماً عارضهٔ علّیِ تأییدشده نیست. علائم تازه یا شدید نیازمند قطع مادهٔ مشکوک و بررسی مناسب‌اند؛ افزایش دوز برای غلبه بر تحمل نامناسب راه‌حل معقولی نیست.