GLOSSARY

اختصاصیت نسبت به سوبسترا (Substrate Specificity) انتخاب سوبسترای مناسب از میان مولکول‌های مختلف است.

اتصال، تغییر شکل، انجام واکنش و رهاسازی محصول مراحل مرتبط چرخه آنزیمی‌اند و سرعت هر مرحله می‌تواند اهمیت داشته باشد. مدل قفل و کلید برای آموزش ساده مفید است اما انعطاف پروتئین را کامل نشان نمی‌دهد؛ تطابق القایی و انتخاب آرایش‌های موجود تصویر پویاتری می‌دهند. اتصال محکم‌تر همیشه گردش سریع‌تر یا محصول بیشتر ایجاد نمی‌کند؛ رهاسازی و تبدیل هم باید انجام شوند.

جایگاه فعال محل ترکیب اتصال و شیمی واکنش است؛ جایگاه کاتالیتیکی بر اجزای انجام‌دهنده واکنش تأکید دارد و جایگاه اتصال بر شناسایی ماده. محل تنظیمی می‌تواند جدا از آن باشد و با اتصال پیام، فعالیت را تغییر دهد. هر اتصال دور از جایگاه فعال الزاماً همان الگوی مهار غیررقابتی خالص را ایجاد نمی‌کند؛ مکان اتصال و رفتار سینتیکی را جدا تعریف می‌کنیم.

آنزیم با آرایش مناسب سوبسترا، محیط شیمیایی جایگاه و پایدارسازی حالت گذار، سد واکنش را کاهش می‌دهد. حالت گذار، واسطه پایدار قابل‌انباشت نیست. واکنش ممکن است انتقال پروتون، پیوند موقت کووالانسی یا کمک یون فلزی داشته باشد؛ همه آنزیم‌ها یک سازوکار ندارند. توصیف سازوکار برای فهم زیست‌شیمی مفید است، اما به‌تنهایی سود یک مکمل یا افزایش عملکرد ورزشی را ثابت نمی‌کند.