GLOSSARY

فسفریلاسیون در سطح سوبسترا (Substrate-Level Phosphorylation) ساخت ATP با انتقال مستقیم گروه فسفریل از یک واسطه است.

مثلاً هنگام مقایسه جلسه سبک با تمرین شدید، غذای پیش از فعالیت، مدت و شدت، زمان نمونه‌گیری و شرایط بازیابی را کنار هم ثبت می‌کنیم. تغییر یک عدد یا فعال‌شدن یک مسیر به‌تنهایی برای تغییر رژیم کافی نیست؛ تصمیم کاربردی باید به هدف تمرین، تحمل فرد و روند واقعی عملکرد متصل بماند.

فسفریلاسیون افزودن گروه فسفات و دفسفریلاسیون برداشتن آن است؛ بسته به مولکول می‌تواند پیام‌رسانی یا متابولیسم را تغییر دهد. ساخت ATP در سطح سوبسترا با انتقال مستقیم فسفات و ساخت اکسیداتیو با سامانه غشایی و گرادیان مرتبط است. نام یکسان «فسفریلاسیون» به معنی شرایط و آنزیم یکسان همه فرایندها نیست. نقش طبیعی فسفات، نیاز به مصرف بیشتر آن برای هر تمرین را ثابت نمی‌کند.

ATP واسطه اصلی پیوند انرژی با کار سلولی است و هنگام فعالیت باید پیوسته بازسازی شود. ذخیره موجود برای کار طولانی کافی نیست؛ فسفوکراتین، گلیکولیز و فرایندهای اکسیداتیو در تأمین دوباره سهم دارند. آدنوزین دی‌فسفات و مونوفسفات بخشی از شبکه آدنیلات‌اند، نه صرفاً مواد زائد. مقدار یک نوکلئوتید را نباید با کل کالری غذا یا حجم سوخت ذخیره‌ای برابر گرفت.