GLOSSARY

سوخت ذخیره‌شده (Stored Fuel) سوبسترای انرژی است که قبل از استفاده در استخرهای بدن حفظ می شود. مقدار ذخیره شده سرعتی که در طی یک کار خاص با آن بسیج یا اکسید می شود را نشان نمی دهد.

تغذیهٔ ورزشی، تأمین غذا و مایعات را با تمرین، مسابقه، سازگاری و سلامت مرتبط می‌کند. برنامه به رشته، مدت رویداد، فرد، محیط و فرصت خوردن وابسته است. انرژی و مواد مغذی کافی زیربنا هستند؛ زمان‌بندی و محصولات تخصصی برای نیاز مشخص کاربرد دارند. مفیدبودن یک راهبرد در یک الگوی پژوهشی، برتری آن را برای همهٔ رشته‌ها ثابت نمی‌کند. معیار کاربردی، توان تمرین، بازیابی و اجرای ورزشکار در شرایط واقعی است.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.

گلیکوژن عضله و کبد نقش‌های مرتبط اما متفاوت دارند. گلیکوژن عضلانی عمدتاً به همان عضله سوخت می‌رساند؛ گلیکوژن کبد به حفظ گلوکز خون کمک می‌کند. ناشتایی شبانه می‌تواند دسترسی کربوهیدرات کبدی را کم کند، بی‌آنکه همهٔ عضلات به همان میزان تخلیه شوند. غلظت اولیه، تارهای درگیر و نیاز فعالیت بر مصرف اثر دارند. برآورد ذخیرهٔ کل، دسترسی تک‌تک مخزن‌های موضعی گلیکوژن را در یک حرکت مشخص مستقیماً نشان نمی‌دهد.