GLOSSARY

ورزش سرعتی (Sprint Exercise) تلاش کوتاهی است که با سرعت یا خروجی بالا انجام می شود. تکرار، بازیابی و جلسه گسترده تر بر نیازهای سوخت رسانی کل تأثیر می گذارد.

ورزش تناوبی، کار شدید را با حرکت سبک‌تر یا توقف ترکیب می‌کند. کربوهیدرات می‌تواند اجرای تکراری را حمایت کند و بازیابی بین جلسه‌ها یا مسابقه‌ها نیاز تازه می‌سازد. ورزش قدرتی و توانی هم انرژی و پروتئین کافی می‌خواهد؛ نیاز کربوهیدرات آن به حجم و تراکم تمرین وابسته است. یک تلاش کوتاه، کل نیاز روز را توصیف نمی‌کند. غذا باید گرم‌کردن، تمرین، مسابقه، وقفه‌ها و رویداد بعدی را پوشش دهد.

پروتئین غذایی، اسیدهای آمینهٔ لازم برای نگهداری و سازگاری بافت را می‌رساند. مقدار کل روزانه، توزیع میان فرصت‌های خوردن، کیفیت و انرژی کافی مهم‌اند. نوشیدنی با زمان‌بندی دقیق جای رژیم ناکافی را نمی‌گیرد؛ در دشواری دسترسی به وعده، غذا یا مکمل مناسب می‌تواند کمک کند. محرک رشد عضله تمرین مقاومتی مرتبط است. بررسی پروتئین به‌عنوان سوخت نباید نقش ساختاری و عملکردی آن یا تأمین مناسب کربوهیدرات و چربی را کم‌رنگ کند.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.