GLOSSARY

اثر دینامیک اختصاصی غذا (Specific Dynamic Action (SDA)) افزایش هزینه های مربوط به پردازش یک وعده غذایی، از جمله هضم، جذب و متابولیسم مواد مغذی را توصیف می کند. این اصطلاحات به طور قابل توجهی همپوشانی دارند و چندین جزء مستقل را برای جمع کردن با هم نشان نمی دهند.

هضم، جذب، پردازش و ذخیرهٔ مواد مغذی انرژی می‌خواهد. افزایش مصرف انرژی پس از غذا به اندازه و ترکیب وعده وابسته است؛ پروتئین معمولاً اثر حرارتی بیشتری از کربوهیدرات و چربی دارد. این اثر از قبل بخشی از مصرف کل انرژی است؛ غذا را بی‌انرژی نمی‌کند و کسر یک درصد دلخواه از هر وعده را توجیه نمی‌کند. در برنامهٔ ورزشکار، تحمل گوارشی، کفایت پروتئین و تأمین سوخت از تلاش برای بیشینه‌کردن گرمازایی مهم‌ترند.

تولید گرما با لرزش عضلات و نیز سازوکارهای بدون لرزش، از جمله فعالیت بافت چربی قهوه‌ای و بژ، افزایش می‌یابد. پاسخ به نوع مواجهه و فیزیولوژی فرد وابسته است. وجود یک سازوکار گرمازا ثابت نمی‌کند که مواجهه با سرما در بلندمدت چربی را به‌طور مفید کاهش می‌دهد یا عملکرد را بهتر می‌کند. برای ورزشکار، نیاز محیطی، پوشش مناسب، دسترسی به غذا و توان حفظ دمای ایمن بدن، ملاحظات کاربردی اصلی‌اند.

مصرف کل انرژی شامل استراحت، اثر حرارتی غذا و فعالیت بدنی است. ورزش برنامه‌ریزی‌شده فقط بخشی از فعالیت است؛ کار، راه‌رفتن و حرکت خودبه‌خودی نیز سهم دارند. اگر برآوردی از قبل یک مؤلفه را شامل شود، افزودن دوبارهٔ آن باعث دوباره‌شماری می‌شود. باید مشخص باشد هزینهٔ ورزش به‌صورت کل گزارش شده یا انرژی استراحت از آن کسر شده است. هنگام مقایسهٔ روزها یا ترکیب دادهٔ ابزار پوشیدنی با مدل روزانه، همین قرارداد باید یکسان بماند.