GLOSSARY

پروتئین سویا (Soy Protein) از دانه سویا و فرآورده‌های آن تأمین می‌شود و می‌تواند مجموعه اسیدهای آمینه ضروری را فراهم کند. توفو، نوشیدنی سویا و پروتئین جداشده از نظر مقدار و سایر اجزا یکسان نیستند.

بیشتر منابع گیاهی پروتئین، همه اسیدهای آمینه ضروری را دارند، اما نسبت و قابلیت هضم یکسان نیست. تنوع حبوبات، غلات، مغزها و محصولات سویا می‌تواند به پوشش نیاز کمک کند. گاهی مقدار بیشتر یا ترکیب منابع کاربرد دارد؛ گیاهی‌بودن به‌تنهایی مانع ساخت عضله نیست، همان‌طور که کفایت را هم خودکار تضمین نمی‌کند.

کیفیت تغذیه‌ای پروتئین به الگوی اسیدهای آمینه ضروری و قابلیت استفاده آن‌ها در قیاس با نیاز مربوط است. این امتیاز، همه ویژگی‌های غذا مانند فیبر، چربی، نمک یا قیمت را پوشش نمی‌دهد. پروتئین با امتیاز بالا در مقدار ناچیز، الزاماً نیاز روز را تأمین نمی‌کند و امتیاز پایین‌تر هم به معنی بی‌فایده‌بودن غذا نیست.

منبع پروتئین، سایر اجزای وعده را هم همراه می‌آورد: حبوبات فیبر و کربوهیدرات دارند، لبنیات می‌تواند کلسیم بدهد و چربیِ انواع گوشت یا ماهی فرق می‌کند. بنابراین انتخاب منبع با بودجه، ذائقه و هدف وعده مرتبط است. دو غذا با پروتئین مساوی، الزاماً از نظر انرژی و سایر مواد مغذی برابر نیستند.