فیبر محلول
کربوهیدرات‌ها، قندها و فیبرها
فیبر محلول (Soluble Fiber) بخشی از فیبر است که در شرایط مشخص آزمون، در آب حل یا پراکنده می‌شود. این ویژگی به‌تنهایی میزان ژل‌سازی یا سرعت تخمیر را تعیین نمی‌کند و نباید همه فیبرهای محلول را دارای اثر یکسان دانست.
فیبر غذایی شامل اجزای مقاوم به هضم و جذب در روده باریک است که تعریف دقیق و روش اندازه‌گیری آن‌ها میان مراجع تفاوت دارد. بعضی تعاریف، کربوهیدرات‌های جداشده یا ساخته‌شده را در صورت اثبات اثر فیزیولوژیک سودمند می‌پذیرند. صرفِ غیرقابل‌هضم‌بودن یک ماده، برای همه نظام‌های برچسب‌گذاری معادل فیبر محسوب‌شدن نیست.
محلول‌بودن، ویسکوزبودن و تخمیرپذیری سه ویژگی جدا هستند. اینولین می‌تواند محلول و کم‌ویسکوز اما به‌خوبی قابل‌تخمیر باشد؛ پسیلیوم ژل ایجاد می‌کند ولی معمولاً کمتر تخمیر می‌شود. بنابراین دو ماده با عنوان «فیبر محلول» الزاماً اثر یکسانی بر قوام محتویات روده، گاز یا پاسخ پس از غذا ندارند.
اینولینِ افزوده به یک میان‌وعده و بتاگلوکانِ جو دوسر هر دو می‌توانند در گروه محلول باشند، اما بافت و تحمل یکسانی ندارند. اگر هدف تنظیم پاسخ وعده یا کاهش نفخ است، باید نوع فیبر مشخص شود. فقط انتخاب عبارت «محلول» روی بسته برای تصمیم دقیق کافی نیست.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map