GLOSSARY

اسیدهای چرب زنجیره کوتاه (Short-Chain Fatty Acids (SCFAs)) گروه اسیدهای چرب کوتاه با اعضای مهمی مانند استات، پروپیونات و بوتیرات است؛ همه عضوها کارکرد یکسان ندارند.

استات، پروپیونات و بوتیرات از محصولات مهم تخمیرند و نقش سوخت و پیام‌رسانی دارند. بوتیرات برای سوخت سلول‌های کولون اهمیت دارد و بخش بزرگی از این اسیدها جذب می‌شود. نقش زیستی به معنی نیاز همگانی به مکمل بوتیرات یا بیشتر‌بودن همیشگی هر محصول نیست. برای کاربرد ورزشی، شواهد انسانی و تحمل مهم‌اند؛ تغییر یک متابولیت به‌تنهایی افزایش عملکرد را ثابت نمی‌کند.

غلظت اسید چرب کوتاه‌زنجیر در مدفوع حاصل تولید، مصرف میکروبی، جذب و رقیق‌شدن با آب است؛ برابر نرخ تولید کل نیست. عدد پایین ممکن است تفسیرهای مختلف داشته باشد و عدد بالا هم همیشه بهتر نیست. نوع نمونه و روش باید مشخص باشند. شاخص مدفوعی را کنار رژیم و عملکرد می‌خوانیم؛ از یک عدد، کمبود سوخت عضله یا دستور مصرف اسید خالص نتیجه نمی‌گیریم.

متابولیت میکروبی محصول یا واسطه فعالیت میکروب است و ممکن است با پردازش میزبان تغییر کند. همه متابولیت‌ها منحصر به میکروب نیستند؛ لاکتات و سوکسینات در بدن میزبان هم ساخته می‌شوند. محل، مقدار و مسیر تعیین می‌کنند چه معنایی دارند. متابولوم مجموعه مواد اندازه‌گیری‌شده است، نه خود جامعه زنده؛ وجود ماده، منشأ دقیق یا اثر قطعی آن را بدون روش مناسب نشان نمی‌دهد.

برای کاربرد ورزشی، از توضیح یک سازوکار به نتیجه قطعی عملکرد نمی‌پریم؛ برنامه غذا و تمرین، تحمل و تغییر واقعی در هدف فرد با هم ارزیابی می‌شوند و یک نشانگر تنها، پایان بررسی نیست.

محصول یک میکروب می‌تواند بستر دیگری باشد؛ مثلاً بعضی لاکتات یا استات را در شبکه تولید محصولات دیگر به کار می‌برند. این تغذیه متقابل نشان می‌دهد اثر جامعه از جمع ساده فراوانی چند نام پیچیده‌تر است. لاکتات یا سوکسینات هم فقط مواد زائد بی‌مصرف نیستند. با این حال، شناخت یک مسیر آزمایشگاهی به‌تنهایی سود مکمل همان ماده یا دستکاری خودسرانه جامعه را برای ورزشکار اثبات نمی‌کند.

میکروب‌ها از بستر رسیده به کولون، از جمله کربوهیدرات و محصولات پروتئینی، استفاده می‌کنند و محصولات متفاوت می‌سازند. مقدار بستر، زمان عبور و جامعه موجود بر مسیرها اثر دارند. تخمیر پروتئین همیشه با هر وعده پروتئینی خطرناک نیست و تخمیر کربوهیدرات هم در هر مقدار بی‌علامت نمی‌ماند. کفایت پروتئین، حضور منابع گیاهی و تحمل، در برنامه ورزشی با هم تنظیم می‌شوند.

انسان برای شکستن همه پیوندهای فیبر آنزیم ندارد؛ بخشی به میکروب‌های روده می‌رسد و بسته به نوع، تخمیر می‌شود. محصولات شامل اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر و گازند؛ همه فیبرها به یک اندازه تخمیر نمی‌شوند. بنابراین هضم فیبر را نباید همان هضم نشاسته دانست. افزایش تدریجی فیبر و توجه به زمان مسابقه، معمولاً از حذف دائمی همه منابع آن منطقی‌تر است.