GLOSSARY

تشکیل اسیدهای صفراوی ثانویه (Secondary Bile Acid Formation) تبدیل میکروبی برخی اسیدهای اولیه به شکل‌های ثانویه است؛ این عنوان به خودی خود خوب یا بد بودن همه محصولات نیست.

میکروب‌ها می‌توانند اتصال گلیسین یا تورین اسیدهای صفراوی را باز کنند و بعضی شکل‌های اولیه را به ثانویه تبدیل کنند؛ این دو واکنش یک مرحله نیستند. هیدرولاز نمک صفراوی در دکونژوگه‌کردن نقش دارد، نه اینکه هر اسید صفراوی ثانویه را به‌تنهایی بسازد. نوع ترکیب و مقدار بر پیام‌رسانی و محیط روده اثر دارند. بیشترشدن یک فعالیت میکروبی همیشه سود قطعی برای جذب چربی یا ورزش نیست.

اسیدهای صفراوی اولیه در کبد ساخته می‌شوند و میکروب‌های روده می‌توانند آن‌ها را به انواع ثانویه تبدیل کنند. اتصال به گلیسین یا تورین، شکل‌های کونژوگه می‌سازد؛ اصطلاح نمک صفراوی به حالت یونی و همراهی با یون مقابل مربوط است. این واژه‌های نزدیک نباید به چند ماده کاملاً بی‌ارتباط تبدیل شوند. مقدار و ترکیب مخزن با تولید، بازیافت و اتلاف تنظیم می‌شود.

بخش زیادی از اسیدهای صفراوی پس از کاربرد روده‌ای، به‌ویژه در ایلئوم انتهایی، بازجذب و از راه پورت به کبد برمی‌گردد. این گردش روده‌ای–کبدی امکان استفاده دوباره را می‌دهد؛ همه صفرا با هر وعده دفع و از نو ساخته نمی‌شود. بیماری یا جراحی ناحیه انتهایی می‌تواند چرخه را مختل کند. در چنین زمینه‌ای، علائم و جذب چربی باید بالینی بررسی شوند.