GLOSSARY

غدد بزاقی (Salivary Glands) ترشح بزاق را برای لغزندگی، محیط دهان و آغاز برخی واکنش‌های هضم فراهم می‌کنند.

جویدن غذا را با بزاق مخلوط و لقمه را برای بلع آماده می‌کند. آمیلاز بزاقی هضم نشاسته را آغاز می‌کند، اما دهان محل تکمیل هضم همه مواد نیست. مری عمدتاً لقمه را با حرکت هماهنگ به معده می‌رساند. برای ورزشکار، اندازه لقمه و فرصت خوردن اهمیت دارند؛ عجله در مصرف غذای خشک هنگام فعالیت می‌تواند اجرای برنامه را دشوار کند.

جویدن، مخلوط‌کردن و حرکات گوارش سطح تماس غذا را تغییر می‌دهند؛ آنزیم‌ها پیوندهای مناسب را به کمک آب می‌شکنند. کوچک‌شدن فیزیکی ذره با هیدرولیز مولکول یکی نیست و همه مواد به آنزیم یکسان نیاز ندارند. خوب جویدن به آماده‌سازی لقمه کمک می‌کند، اما تعداد جادویی جویدن یا ریزترشدن غذا به‌تنهایی، جذب کامل و بدون علامت را تضمین نمی‌کند.

حرکات گوارش هم مخلوط‌کردن و هم پیش‌راندن محتویات را انجام می‌دهند؛ حرکت دودی و قطعه‌ای دقیقاً یک الگو نیستند. زمان عبور با نوع وعده، فرد، دارو و فعالیت تغییر می‌کند. سریع‌تر همیشه بهتر نیست و کندتر هم به‌تنهایی سوءجذب را ثابت نمی‌کند. در برنامه ورزشی، زمان و حجم وعده را با تجربه واقعی و علائم می‌سنجیم، نه با یک زمان ثابت برای همه غذاها.