GLOSSARY

پروتئین برنج (Rice Protein) یک ماده پروتئینی مشتق شده از برنج است که اغلب با سایر منابع گیاهی برای حمایت از تامین کلی اسید آمینه مورد ارزیابی قرار می گیرد.

کیفیت پروتئین به هضم‌پذیری و تأمین اسیدهای آمینهٔ ضروری مربوط است. وی، کازئین، شیر، سویا و دیگر منابع از نظر ترکیب و روند هضم تفاوت دارند، اما بالارفتن سریع‌تر اسیدهای آمینهٔ خون الزاماً نتیجهٔ بلندمدت بهتری ایجاد نمی‌کند. رژیم گیاهی هم با برنامه‌ریزی مقدار و تنوع منابع و دریافت کلی مناسب می‌تواند از بازیابی حمایت کند. ترکیب منابع یا تغییر اندازهٔ سهم غذا گاهی مفید است؛ قضاوت باید بر اساس وعده و کل رژیم باشد، نه صرفاً نام یک ماده روی بسته.

سنتز پروتئین عضله به ساخت پروتئین‌ها و تجزیه به حذف آن‌ها مربوط است؛ تعادل خالص از اختلاف این دو در یک بازه به دست می‌آید. اسیدهای آمینهٔ ضروری و تمرین مقاومتی می‌توانند ساخت را تحریک کنند، ولی افزایش کوتاه‌مدت سنتز همان افزایش بلندمدت حجم عضله نیست. پروتئین و انرژی کافی روزانه همراه با تمرین منظم اساس کار هستند. توزیع پروتئین فرصت‌های تغذیه‌ای متعددی ایجاد می‌کند؛ مقدار مناسب هر وعده با اندازهٔ بدن، سن، کیفیت غذا و نوع تمرین تغییر می‌کند.

به عنوان مثال، یک پودر پروتئین و یک وعده غذایی معمولی حاوی پروتئین را با میزان مصرف واقعی و عرضه اسید آمینه مقایسه کنید. هنگامی که دسترسی به غذا محدود است، راحتی ممکن است پودر را توجیه کند، اما استفاده از آن به طور خودکار رژیم غذایی کافی را بهبود نمی بخشد. محصول را در کل روزانه بگنجانید و به جای اینکه آن را جدا از مصرف غذا تلقی کنید، مواد اضافه شده را بررسی کنید.