ترمیم
تغذیه قبل، حین و بعد از تمرین و ریکاوری
ترمیم (Repair) اجزای بافتیِ تحت‌تأثیر فعالیت را با کمک مواد مغذی، بارگذاری مناسب و گذشت زمان ترمیم یا جایگزین می‌کند.
سنتز پروتئین عضله به ساخت پروتئین‌ها و تجزیه به حذف آن‌ها مربوط است؛ تعادل خالص از اختلاف این دو در یک بازه به دست می‌آید. اسیدهای آمینهٔ ضروری و تمرین مقاومتی می‌توانند ساخت را تحریک کنند، ولی افزایش کوتاه‌مدت سنتز همان افزایش بلندمدت حجم عضله نیست. پروتئین و انرژی کافی روزانه همراه با تمرین منظم اساس کار هستند. توزیع پروتئین فرصت‌های تغذیه‌ای متعددی ایجاد می‌کند؛ مقدار مناسب هر وعده با اندازهٔ بدن، سن، کیفیت غذا و نوع تمرین تغییر می‌کند.
لوسین در پیام‌رسانی آغاز سنتز پروتئین عضله نقش دارد، ولی برای ادامهٔ ساخت، همهٔ اسیدهای آمینهٔ ضروری لازم‌اند. آستانهٔ لوسین مفهومی وابسته به شرایط است و یک کلید روشن یا خاموش همگانی نیست. لوسینِ تنها یا BCAA تمام اسیدهای آمینهٔ ضروری را فراهم نمی‌کنند. پیش از افزودن یک اسید آمینه، مقدار پروتئین کامل و کیفیت غذا باید بررسی شود. افزایش موقتی اسیدهای آمینه در خون نشان‌دهندهٔ دسترسی آن‌هاست و به‌تنهایی رشد عضله را اثبات نمی‌کند.
کیفیت پروتئین به هضم‌پذیری و تأمین اسیدهای آمینهٔ ضروری مربوط است. وی، کازئین، شیر، سویا و دیگر منابع از نظر ترکیب و روند هضم تفاوت دارند، اما بالارفتن سریع‌تر اسیدهای آمینهٔ خون الزاماً نتیجهٔ بلندمدت بهتری ایجاد نمی‌کند. رژیم گیاهی هم با برنامه‌ریزی مقدار و تنوع منابع و دریافت کلی مناسب می‌تواند از بازیابی حمایت کند. ترکیب منابع یا تغییر اندازهٔ سهم غذا گاهی مفید است؛ قضاوت باید بر اساس وعده و کل رژیم باشد، نه صرفاً نام یک ماده روی بسته.
به عنوان مثال، یک منبع پروتئین مناسب را در وعده های غذایی در طول روز بازیابی بگنجانید و کل انرژی کافی را تامین کنید. هدف دسترسی مکرر به اسیدهای آمینه در یک رژیم غذایی قابل اجرا است. یک تغییر حاد بزرگ در اندازه گیری سنتز عضله نباید به عنوان همان مقدار عضله جدید بدست آمده در هفته های بعدی توصیف شود.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map