GLOSSARY

تعادل اکسایش–کاهش (Redox Balance) تعادل پویای فرایندهای اکسید و احیا است.

اکسیداسیون و احیا جابه‌جایی الکترون‌اند و به هم وابسته‌اند؛ همیشه به معنی اضافه یا کم‌شدن مستقیم اکسیژن در نام واکنش نیستند. حامل‌ها امکان انتقال این معادل‌ها میان واکنش‌ها را فراهم می‌کنند. وضعیت ردوکس محلی و نوع مخزن اهمیت دارند. همه اکسیداسیون‌ها آسیب نیستند و همه مواد احیاکننده در مقدار بیشتر سودمند نیستند؛ سوخت‌رسانی طبیعی و پیام تمرین به همین واکنش‌های کنترل‌شده وابسته‌اند.

جفت NAD اکسیدشده و احیاشده در انتقال الکترون مسیرهای انرژی نقش دارند و جفت فسفاته آن‌ها در بسیاری از واکنش‌های ساخت و دفاع احیایی مهم است. این مخزن‌ها و نسبت‌هایشان را نباید کاملاً قابل‌جایگزینی دانست. ویتامین پیش‌ساز در ساخت کوآنزیم سهم دارد، اما دریافت بیشتر بدون کمبود، افزایش تضمینی شار یا عملکرد نیست. غلظت نمونه بیرونی نیز تمام ردوکس درون میتوکندری را نشان نمی‌دهد.

حامل فلاوینی الکترون و کوآنزیم A حامل گروه آسیل نقش‌های متفاوت دارند؛ داشتن واژه کوآنزیم آن‌ها را یکسان نمی‌کند. استیل، مالونیل و سوکسینیل شکل‌های گروه‌دار متفاوت‌اند و در نقطه‌های مسیرهای مختلف مصرف می‌شوند. بسیاری از حامل‌ها در چرخه واکنش دوباره به کار می‌روند. از ضرورت یک کوآنزیم، مصرف آزاد همان ترکیب برای افزایش انرژی یا نیاز همگانی به محصول مکمل نتیجه نمی‌گیریم.