GLOSSARY

بازترکیب ترکیب بدن (Recomposition) تغییر در بخش های بدن، معمولا از دست دادن چربی در حالی که به دست آوردن یا حفظ بافت بدون چربی است. جرم مقیاس ممکن است مشابه باقی بماند، و اثرات هیدراتاسیون باید از سازگاری طولانی مدت بافت جدا شود.

کاهش چربی، افزایش عضله و تغییر عدد ترازو سه پیامد جداگانه‌اند. ورزشکار می‌تواند با وزن تقریباً ثابت چربی کم کند یا از آب و گلیکوژن وزن بگیرد، بی‌آنکه عضلهٔ زیادی ساخته باشد. ترکیب اولیه، محرک تمرین، انرژی و پروتئین بر الگو اثر دارند. هیچ مازاد یا کسری ثابتی پاسخ بافتی یکسان را تضمین نمی‌کند. سازگاری هدف را در زمان مناسب با سنجش استاندارد و عملکرد ارزیابی می‌کنیم، نه فقط با سرعت تغییر وزن.

عضلهٔ اسکلتی در تولید نیرو و حرکت نقش دارد، اما مقدار عضله و عملکرد آن یکسان نیستند. کیفیت تمرین، سازگاری عصبی، معماری عضله و ویژگی تکلیف نیز اهمیت دارند. تمرین مقاومتی و تغذیهٔ کافی به رشد یا حفظ عضله کمک می‌کنند؛ محدودیت انرژی می‌تواند کار را دشوارتر کند. بزرگ‌ترشدن بخش بدون چربی الزاماً به معنی افزایش همان مقدار عضله نیست. نتیجه را کنار قدرت، کارکرد و نیاز رشته می‌سنجیم، نه فقط با عدد توده.