مکانیسم واکنش
آنزیم‌ها و تنظیم مسیرهای متابولیکی
مکانیسم واکنش (Reaction Mechanism) توالی مراحل مولکولی تبدیل واکنش‌دهنده به محصول است.
آنزیم با آرایش مناسب سوبسترا، محیط شیمیایی جایگاه و پایدارسازی حالت گذار، سد واکنش را کاهش می‌دهد. حالت گذار، واسطه پایدار قابل‌انباشت نیست. واکنش ممکن است انتقال پروتون، پیوند موقت کووالانسی یا کمک یون فلزی داشته باشد؛ همه آنزیم‌ها یک سازوکار ندارند. توصیف سازوکار برای فهم زیست‌شیمی مفید است، اما به‌تنهایی سود یک مکمل یا افزایش عملکرد ورزشی را ثابت نمی‌کند.
آنزیم مسیر واکنش را با کاهش مانع فعال‌سازی سریع‌تر می‌کند؛ تعادل نهایی یا تغییر انرژی آزاد واکنش را عوض نمی‌کند. خود آنزیم در چرخه کاتالیز به‌طور خالص مصرف نمی‌شود، هرچند می‌تواند تخریب یا غیرفعال شود. بیشتر آنزیم‌ها پروتئین‌اند اما RNA کاتالیتیک هم وجود دارد. افزایش مقدار آنزیم تنها وقتی سرعت را بالا می‌برد که محدودیت‌های دیگر اجازه بدهند.
برای نمونه، اگر پس از یک دوره تمرین فعالیت آنزیمی تغییر کند، ابتدا می‌پرسیم سنجش روی خون، نمونه بافت یا پروتئین خالص بوده است. سپس شرایط آزمون، تغذیه و زمان آخرین جلسه را کنار عملکرد واقعی قرار می‌دهیم؛ این مقایسه کمک می‌کند پاسخ تنظیمی را با کمبود غذایی یا نیاز به مکمل اشتباه نگیریم.
انرژی آزاد گیبس امکان و جهت مطلوب ترمودینامیکی واکنش را در شرایط مشخص توصیف می‌کند؛ سرعت واکنش را به‌تنهایی نمی‌گوید. اگزرگونیک و اندرگونیک به تغییر انرژی آزاد و گرماده و گرماگیر به گرمای واکنش مربوط‌اند، پس مترادف کامل نیستند. غلظت مواد و محیط بر مقدار واقعی اثر دارند. عدد شرایط استاندارد را نباید بی‌تغییر به هر سلول یا کل انرژی یک وعده تبدیل کرد.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map