GLOSSARY

سوخت‌گیری مجدد سریع (Rapid Refueling) پس از فعالیت جایگزین سوخت مصرف شده، به ویژه ذخایر کربوهیدرات می شود. زمانی که جلسه سخت دیگری به زودی دنبال می شود، زمان بندی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

بازسازی سریع گلیکوژن زمانی اهمیت بیشتری دارد که فاصلهٔ دو فعالیت سنگین کوتاه باشد. مصرف زودهنگام و تکرارشوندهٔ کربوهیدرات می‌تواند مقدار دریافتی در این فاصله را افزایش دهد؛ با طولانی‌ترشدن دورهٔ بازیابی، مجموع مصرف اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برنامه به میزان تخلیه، زمان موجود و تحمل گوارش وابسته است. پروتئین به ترمیم بافت کمک می‌کند، اما افزودنش به کربوهیدراتی که از قبل کافی است الزاماً بازسازی گلیکوژن را سریع‌تر نمی‌کند. نسبت ثابت کربوهیدرات به پروتئین جای بررسی مقدار واقعی هرکدام را نمی‌گیرد.

نوع کربوهیدرات می‌تواند بر بازیابی ذخایر مختلف اثر متفاوتی داشته باشد. خوراکی‌های تأمین‌کنندهٔ گلوکز به بازسازی گلیکوژن عضله کمک می‌کنند؛ کربوهیدرات حاوی فروکتوز نیز در کنار گلوکز می‌تواند بازیابی ذخایر کبدی را پشتیبانی کند. این موضوع به معنای برتری فروکتوزِ تنها برای ریکاوری یا یکسان‌بودن همهٔ ترکیب‌های قندی نیست. باید گلیکوژن عضله و کبد را جدا در نظر گرفت؛ همچنین بازیابی یک ذخیره با توانایی اجرای دوبارهٔ تکلیف ورزشی پس از استراحت کاملاً مترادف نیست.

گلیکوژن عضله و کبد نقش‌های مرتبط اما متفاوت دارند. گلیکوژن عضلانی عمدتاً به همان عضله سوخت می‌رساند؛ گلیکوژن کبد به حفظ گلوکز خون کمک می‌کند. ناشتایی شبانه می‌تواند دسترسی کربوهیدرات کبدی را کم کند، بی‌آنکه همهٔ عضلات به همان میزان تخلیه شوند. غلظت اولیه، تارهای درگیر و نیاز فعالیت بر مصرف اثر دارند. برآورد ذخیرهٔ کل، دسترسی تک‌تک مخزن‌های موضعی گلیکوژن را در یک حرکت مشخص مستقیماً نشان نمی‌دهد.