GLOSSARY

اسید پیروویک (Pyruvic Acid) نام شکل اسیدی مرتبط با پیرووات است که در بدن عمدتاً یونیزه است.

پیرووات نقطه شاخه‌ای است و می‌تواند با لاکتات و آلانین تبادل داشته باشد یا برای اکسیداسیون به استیل کوآنزیم A تبدیل شود. تبدیل اکسیداتیو همراه خروج دی‌اکسید کربن، در شرایط معمول مسیر مستقیم برگشت از استیل به پیرووات نیست. ورود به مسیر دیگر به نیاز و تنظیم وابسته است. اسید پیروویک و پیرووات شکل‌های مرتبط‌اند و از نقش این واسطه، سود قطعی مکمل آن برای کاهش چربی یا عملکرد نتیجه نمی‌گیریم.

گلیکولیز در سیتوزول از گلوکز یا ماده ورودی مناسب، پیرووات و حامل احیاشده تولید می‌کند و تولید خالص ATP دارد. خود مسیر نیاز مستقیم به اکسیژن ندارد و هنگام فعالیت هوازی هم جریان دارد. تبدیل پیرووات به لاکتات به بازسازی حامل اکسیدشده برای ادامه مسیر کمک می‌کند. بنابراین وجود لاکتات، نبود قطعی اکسیژن نیست و گلیکولیز را نباید فقط سامانه زمان کمبود اکسیژن دانست.

لاکتات سوخت، پیش‌ساز و پیام متابولیکی است و در شرایط دارای اکسیژن هم پیوسته ساخته می‌شود. در pH فیزیولوژیک، شکل یونی غالب است؛ کاربرد روزمره اسید لاکتیک نباید آن را عامل یگانه خستگی یا درد عضلانی روز بعد معرفی کند. بافت‌هایی مانند عضله و قلب می‌توانند آن را مصرف کنند. هدف ریکاوری حذف همه لاکتات نیست؛ بازیابی سوخت، مایع و استراحت باید با شرایط جلسه هماهنگ شوند.