ساختار پروتئین
پروتئین‌ها و اسیدهای آمینه
ساختار پروتئین (Protein Structure) نحوه ترتیب، اتصال و آرایش فضایی اجزای پروتئین است. ساختار می‌تواند از توالی زنجیره تا کنارهم‌بودن زیرواحدها توصیف شود و در کارکرد زیستی اهمیت دارد.
توالی اسیدهای آمینه، شکل‌های موضعی زنجیره، آرایش سه‌بعدی یک زنجیره و کنارهم‌بودن چند زیرواحد، سطوح متفاوت توصیف ساختارند. هر پروتئین الزاماً ساختار چندزیرواحدی ندارد. این سطح‌ها چهار نوع ماده غذایی نیستند و پس از هضم، اسیدهای آمینه می‌توانند برای ساخت پروتئین‌هایی با توالی و کارکرد تازه استفاده شوند.
در اسیدهای آمینه رایج پروتئین، گروه آمینی و کربوکسیلی در ساخت ستون زنجیره مشارکت دارند و گروه جانبی تفاوت مولکول‌ها را ایجاد می‌کند. بار الکتریکی به محیط و pH وابسته است؛ نمایش ساده گروه‌ها به شکل خنثی، همیشه حالت غالب بدن نیست. نام یک گروه شیمیایی به‌تنهایی خاصیت نیروزا یا ارزش مکمل را تعیین نمی‌کند.
کارکرد بسیاری از پروتئین‌ها به آرایش مناسب و برهم‌کنش میان بخش‌های زنجیره وابسته است؛ محیط و بعضی پروتئین‌های کمکی می‌توانند بر تاخوردگی اثر بگذارند. بااین‌حال، همه پروتئین‌ها در تمام طول خود یک شکل کاملاً ثابت ندارند. شناخت ساختار زیستی با این ادعا که باید همان ساختار دست‌نخورده را بخوریم متفاوت است.
پروتئین تخم‌مرغ و پروتئین انقباضی عضله ساختار و وظیفه یکسانی ندارند. پس از هضم تخم‌مرغ، بدن از مصالح آن برای ساخت پروتئین‌های خودش استفاده می‌کند. بنابراین لازم نیست ساختار غذای خورده‌شده عیناً شبیه پروتئین عضله باشد تا ارزش تغذیه‌ای داشته باشد.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map