GLOSSARY

روزه اصلاح‌شده حفظ‌کننده پروتئین (Protein-Sparing Modified Fast (PSMF)) رویکردی بالینی با محدودیت شدید انرژی و تأکید بر پروتئین است که انتخاب دقیق، تأمین مواد مغذی و نظارت پزشکی می‌خواهد.

مدیریت وزن، پیشگیری از تغییر نامطلوب، تغییر هدفمند و نگهداری وزن را شامل می‌شود. هدف مناسب از سلامت، عملکرد، تمرین و اولویت فرد می‌آید و به عدد ترازو محدود نیست. تعادل انرژی پویاست؛ یک تغییر ثابت دریافت، تا همیشه مسیر خطی ثابتی ایجاد نمی‌کند. روند وزن باید در شرایط قابل مقایسه و همراه با حال عمومی و عملکرد بررسی شود. خستگی مداوم، افت تمرین یا افزایش اشتغال ذهنی به غذا و وزن، دلیل بازبینی برنامه است.

در یک بازهٔ مشخص، تفاوت دریافت انرژی قابل‌متابولیسم و مصرف انرژی، ذخایر انرژی بدن را تغییر می‌دهد. از این اصل نمی‌توان نتیجه گرفت که وزن روزانه مستقیماً تعادل انرژی را آشکار می‌کند؛ آب، گلیکوژن و محتویات گوارشی هم در وزن سهم دارند. دریافت و مصرف از راه رفتار و فیزیولوژی بر هم اثر می‌گذارند، بنابراین امتداد دادن یک کسری ثابت تا آیندهٔ نامحدود واقع‌بینانه نیست. تفسیر معادله به زمان و ترکیب بافت‌های در حال تغییر نیاز دارد.

برای مثال، کاهش دریافت می‌تواند فرایند کاهش وزن را شروع کند، اما مسیر بعدی با فیزیولوژی، رفتار و مایعات تغییر می‌کند. سلامت، تمرین و روند وزن قابل مقایسه بررسی می‌شوند. تغییر سریع‌تر ترازو در هفته اول یا مهار موقت اشتها، به‌تنهایی توجیه محدودیت شدید نیست.

کاهش توده بدن با کاهش چربی یکسان نیست. کسری انرژی افراطی می‌تواند بافت بدون چربی را نیز کاهش دهد و تمرین یا ریکاوری را مختل کند. پروتئین کافی، تمرین مقاومتی و تغذیه مناسب به حفظ این بافت کمک می‌کنند، اما نتیجه میان افراد تفاوت دارد. اندازه‌گیری ترکیب بدن باید با عدم قطعیت و اثر آب بدن تفسیر شود. در ورزش، سلامت و عملکرد مفید اولویت دارند؛ هیچ رژیمی را نباید با وعده حذف صرفاً چربی و حفظ همه جنبه‌های عملکرد معرفی کرد.