اکسیداسیون پروتئین
متابولیسم و بیوشیمی تغذیه
اکسیداسیون پروتئین (Protein Oxidation) سهم انرژی از کربن اسیدهای آمینه پروتئین را بیان می‌کند.
اسیدهای آمینه برای ساخت پروتئین و ترکیبات دیگر به کار می‌روند و می‌توانند پس از پردازش نیتروژن، اسکلت کربنی را به مسیرهای انرژی بدهند. بدن مخزن اختصاصی نامحدود مانند ذخیره چربی برای همه اسیدهای آمینه ندارد. اکسیداسیون یک بخش به معنی ناکافی‌بودن همه پروتئین یا رشد بیشتر عضله با مصرف نامحدود نیست. برای ورزشکار، مقدار کل، کیفیت، توزیع و انرژی کافی در کنار بار تمرین مهم‌اند.
ترانس‌آمیناسیون گروه آمینی را میان مولکول‌ها جابه‌جا می‌کند و الزاماً همان آزادسازی مستقیم آمونیاک نیست. دآمیناسیون و دآمیداسیون هم گروه‌های متفاوت را پردازش می‌کنند و باید از افزودن گروه آمینی تفکیک شوند. آمونیاک و آمونیوم شکل‌های مرتبط با تعادل اسید و بازند. نیتروژن با سامانه‌های انتقالی و دفعی کنترل می‌شود؛ از خستگی تمرین، بالا بودن خطرناک آمونیاک یا نیاز درمان خودسرانه نتیجه نمی‌گیریم.
مثلاً هنگام مقایسه جلسه سبک با تمرین شدید، غذای پیش از فعالیت، مدت و شدت، زمان نمونه‌گیری و شرایط بازیابی را کنار هم ثبت می‌کنیم. تغییر یک عدد یا فعال‌شدن یک مسیر به‌تنهایی برای تغییر رژیم کافی نیست؛ تصمیم کاربردی باید به هدف تمرین، تحمل فرد و روند واقعی عملکرد متصل بماند.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map