GLOSSARY

مصرف پروتئین در یک وعده (Protein Feeding) به یک نوبت دریافت پروتئین، از غذا یا نوشیدنی، اشاره دارد. این نامِ پژوهشی یا برنامه‌ریزی، به معنی الزام استفاده از مکمل یا زمان‌بندی بسیار دقیق نیست.

در بسیاری از راهنماهای ورزشی بزرگسالان، حدود ۲۰ تا ۴۰ گرم پروتئین باکیفیت در یک نوبت، یا تقریباً ۰٫۲۵ تا ۰٫۴ گرم به‌ازای هر کیلوگرم، نقطه شروع برنامه‌ریزی است. این دامنه به اندازه بدن، سن و نوع جلسه وابسته است؛ نه سقف جذب روده است و نه تضمین پاسخ یکسان برای همه.

مجموع پروتئین روز و کافی‌بودن انرژی، پایه برنامه‌اند؛ توزیع میان وعده‌های قابل‌اجرا می‌تواند فرصت‌های دریافت را بهتر کند. وعده‌های بیشتر به‌خودی‌خود مزیت تضمین‌شده ندارند. فردی با صبحانه کم‌پروتئین می‌تواند بخشی از پروتئین را به آن اضافه کند، بدون اینکه لازم باشد تمام روز با فاصله‌های دقیقه‌ای غذا بخورد.

پروتئازهای معده و روده، زنجیره پروتئینی را به پپتیدها و اسیدهای آمینه کوچک‌تر می‌شکنند. بخشی از جذب به شکل اسید آمینه آزاد و بخشی به صورت دی‌پپتید و تری‌پپتید انجام می‌شود؛ این پپتیدها نیز عمدتاً در سلول روده بیشتر تجزیه می‌شوند. جذب، به معنی رسیدن پروتئین کامل غذا به عضله نیست.