GLOSSARY

محدودیت پتاسیم (Potassium Restriction) پتاسیم را در صورت اندیکاسیون بالینی محدود می کند، نه اینکه به طور خودکار تمام غذاهای گیاهی حاوی پتاسیم را حذف کند.

رژیم کلیوی بر اساس عملکرد کلیه، آزمایش، درمان، دارو و وضعیت تغذیه‌ای فرد تنظیم می‌شود. پروتئین، سدیم، پتاسیم، فسفر و مایعات تصمیم‌های جداگانه‌اند و محدودیت خودکار همه آن‌ها برای همه لازم نیست. حذف افراطی می‌تواند کفایت غذا و عضله را بدتر کند. جایگزین نمک حاوی پتاسیم و برخی مکمل‌ها به بررسی ویژه نیاز دارند. ورزشکار مبتلا به بیماری کلیه باید مراقبت بالینی هماهنگ بگیرد و راهبرد پرپروتئین یا بارگیری الکترولیت هم‌تمرینی سالم را بدون ارزیابی کپی نکند.

هدف پروتئین به اندازه بدن، تمرین، انرژی دریافتی، سن و وضعیت بالینی وابسته است. برچسب پرپروتئین، مقدار واقعی، کیفیت اسیدهای آمینه یا توزیع دریافت را مشخص نمی‌کند. هنگام کاهش وزن، پروتئین کافی و تمرین مقاومتی به حفظ بافت بدون چربی کمک می‌کنند، اما پیامدهای کسری انرژی افراطی را حذف نمی‌کنند. بیماری کلیه می‌تواند به رویکرد بالینی متفاوتی نیاز داشته باشد. بنابراین راهبرد پروتئین یک ورزشکار سالم نباید بدون ارزیابی به فرد دارای اختلال عملکرد کلیه منتقل شود.

رژیم کافی، انرژی و مواد مغذی ضروری را متناسب با وضعیت سلامت تأمین می‌کند. تنوع زیاد یا برچسب غذای سالم به‌تنهایی کفایت را ثابت نمی‌کند. آنچه واقعاً خورده می‌شود، غذاهای حذف‌شده و جایگزین مناسب آن‌ها اهمیت دارد. ورزشکار ممکن است سبزی فراوان بخورد، اما برای تمرین انرژی یا کربوهیدرات کافی دریافت نکند. بنابراین کل الگوی دریافت، توزیع غذا و احتمال کمبودهای مشخص را بررسی می‌کنیم؛ یک غذای خاص یا مکمل، تمام رژیم را خودبه‌خود متعادل نمی‌کند.