GLOSSARY

دریافت انرژی پس از ورزش (Post-Exercise Energy Intake) انرژی غذای کافی را در طول ریکاوری برای حمایت از ترمیم و سازگاری فراهم می کند، که در نیازهای کل روز ورزشکار در نظر گرفته می شود.

می‌توان بازیابی را با چهار اولویتِ سوخت‌گیری، ترمیم، آب‌رسانی و استراحت سازمان داد. این فرایندها همپوشانی دارند، اما همزمان تمام نمی‌شوند. گلیکوژن، گردش پروتئین، تعادل مایع، آمادگی عصبی و علائم بافتی با سرعت‌های متفاوتی تغییر می‌کنند. جلسهٔ بعدی تعیین می‌کند کدام کار فوری‌تر است. میان‌وعدهٔ زودهنگام فاصلهٔ کوتاه را پوشش می‌دهد و وعده‌های بعدی همراه با خواب برنامه را کامل می‌کنند. معیار موفقیت، سلامت و آمادگی برای کار موردنظر است، نه صرفاً مصرف یک محصول دارای عنوان ریکاوری.

بازسازی سریع گلیکوژن زمانی اهمیت بیشتری دارد که فاصلهٔ دو فعالیت سنگین کوتاه باشد. مصرف زودهنگام و تکرارشوندهٔ کربوهیدرات می‌تواند مقدار دریافتی در این فاصله را افزایش دهد؛ با طولانی‌ترشدن دورهٔ بازیابی، مجموع مصرف اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برنامه به میزان تخلیه، زمان موجود و تحمل گوارش وابسته است. پروتئین به ترمیم بافت کمک می‌کند، اما افزودنش به کربوهیدراتی که از قبل کافی است الزاماً بازسازی گلیکوژن را سریع‌تر نمی‌کند. نسبت ثابت کربوهیدرات به پروتئین جای بررسی مقدار واقعی هرکدام را نمی‌گیرد.

به عنوان مثال، اولین فرصت بازیابی را حول ضایعات و جلسه بعدی سازماندهی کنید، سپس برنامه را با وعده های غذایی بعدی و خواب کامل کنید. کربوهیدرات، پروتئین، مایعات و استراحت اهداف تکمیلی دارند. بررسی این اهداف مفیدتر از درمان یک نوشیدنی ریکاوری به عنوان مدرکی است که هر فرآیند فیزیولوژیکی به پایان رسیده است.