GLOSSARY

غذای ورزشی قابل‌حمل (Portable Sports Food) غذایی است که می توان آن را در حین تمرین یا مسابقه حمل و مصرف کرد. قابلیت حمل باید در کنار مقدار مواد مغذی، بسته بندی و تحمل در نظر گرفته شود.

غذای ورزشی مواد مغذی را در شکل مناسبِ استفاده پیرامون ورزش فراهم می‌کند. ژل، جویدنی، بار و نوشیدنی از نظر کربوهیدرات، نیاز آب، بافت، چربی، فیبر و افزودنی متفاوت‌اند. نام تجاری برتری بر غذای معمول را ثابت نمی‌کند؛ ژل هم الزاماً همهٔ نیازهای بازیابی را ندارد. سهم واقعی و برچسب، از جمله کافئین احتمالی، باید بررسی شوند. انتخاب با کاربرد و تحمل در فعالیت مشخص انجام می‌شود، نه با فرض یکسان‌بودن محصولات.

منابع مایع، جامد و نیمه‌جامد همگی می‌توانند کربوهیدرات برسانند؛ ترکیب و شرایط فعالیت بر هضم و تحمل اثر دارند. نوشیدنی می‌تواند آب و سوخت را ترکیب کند؛ جامد در رویداد طولانی تنوع می‌دهد. ژل غلیظ ممکن است مطابق فرمول و برنامه به هماهنگی با آب نیاز داشته باشد. در ترکیب شکل‌ها، دریافت کل را حساب می‌کنیم. مایع‌بودن به معنی عبور از هضم یا حذف محدودیت جذب نیست.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.

برنامهٔ مایعات به تعریق، محیط، تحمل و فرصت نوشیدن وابسته است. نیاز کربوهیدرات و آب ممکن است متفاوت باشد و یک نوشیدنی بدون تنظیم هر دو را پوشش ندهد. نوشیدن افراطی هم می‌تواند زیان‌آور باشد؛ بیشتر همیشه بهتر نیست. سدیم در بعضی فعالیت‌های طولانی یا اتلاف زیاد اهمیت دارد، اما نوشیدن نامحدود را ایمن نمی‌کند. ترکیب غذا و مایعات را در تمرین می‌آزماییم و دریافت واقعی و نشانه‌ها را فراتر از ادعای برچسب بررسی می‌کنیم.

به عنوان مثال، یک ژل، یک نوشیدنی و یک غذای معمولی را با استفاده از کربوهیدرات واقعی، مواد افزوده شده و سهولت استفاده در طول مراسم مقایسه کنید. یک محصول قابل حمل می تواند مشکل دسترسی را بدون جایگزینی رژیم غذایی روزانه ورزشکاران حل کند. فرم انتخاب شده را قبل از اتکا به آن در مسابقه تحت شرایط مربوطه تست کنید.

تمرین دستگاه گوارش یعنی آزمودن برنامهٔ غذا و مایعات در جلسه‌های مناسب و پیشرفت بر اساس تحمل. تکرار ممکن است راحتی یا پردازش را بهتر کند، اما نشانهٔ کمتر، افزایش بیان ناقل را در همان فرد مستقیماً ثابت نمی‌کند. ناقل‌های گلوکز و فروکتوز متفاوت‌اند و سازگاری آن‌ها پرسش پژوهشی مشخص است. مقدار واقعی، شرایط و نشانه‌ها را ثبت می‌کنیم. دریافت بسیار بالای موفقِ یک ورزشکار، نقطهٔ شروع لازم برای همه نیست.

برنامه باید با ظرفیت حمل، دسترسی به بطری، فاصلهٔ ایستگاه‌ها، بازکردن بسته، ایمنی غذا و فرصت بلع حین حرکت قابل‌اجرا باشد. شبیه‌سازی می‌تواند نشان دهد هدف غذایی روی کاغذ مناسب است اما در سرعت مسابقه اجرا نمی‌شود. امکانات واقعی رویداد و جایگزین عملی را بررسی می‌کنیم. سفر و تورنمنت هم زمان وعده و دسترسی را عوض می‌کنند. برنامهٔ ساده‌ترِ قابل‌اجرا می‌تواند از محاسبهٔ بلندپروازانه‌ای که اجرا نمی‌شود مفیدتر باشد.