GLOSSARY

محلول خوراکی الکترولیت (Oral Electrolyte Solution) محلول خوراکی حاوی یون‌هاست؛ محلول بازآب‌رسانی استاندارد و نوشیدنی ورزشی را نباید صرفاً به دلیل نام مشابه جابه‌جا کرد.

در یک جلسه گرم، الکترولیت‌ها را در چارچوب مدت، آب و اتلاف بررسی می‌کنیم؛ برنامه یک ورزشکار را بی‌تغییر برای دیگری به کار نمی‌بریم.

محلول خوراکی الکترولیت می‌تواند با اهداف متفاوت ساخته شود؛ محلول استاندارد بازآب‌رسانی برای اتلاف اسهالی با نوشیدنی ورزشی معمول یکسان نیست. گلوکز و سدیم در انتقال مشترک روده‌ای به جذب آب کمک می‌کنند و نسبت و رقیق‌سازی اهمیت دارد. پودر طبق دستور با آب آماده می‌شود؛ افزودن خودسرانه غلظت یا جایگزینی هر نوشیدنی شیرین، ترکیب را معادل نمی‌کند. انتخاب برای بیماری یا ورزش باید بر اساس علت و شرایط باشد.

الکترولیت در محلول به یون تبدیل می‌شود و به هدایت الکتریکی کمک می‌کند؛ در بدن، یون‌ها در تعادل مایعات، انتقال عصبی و انقباض عضله نقش دارند. همه مواد معدنی به یک اندازه در جایگزینی عرق مهم نیستند. نام الکترولیت روی محصول، مقدار کافی سدیم، کربوهیدرات یا آب را تضمین نمی‌کند؛ ترکیب واقعی باید با نوع تمرین و نیاز فرد تطبیق داده شود.

در ورزش طولانی یا گرم، سدیم می‌تواند در حفظ مایعات و جبران اتلاف نقش داشته باشد، اما نوشیدن بیش از نیاز را ایمن نمی‌کند. در جلسه کوتاه و با غذای معمول، مکمل همیشه لازم نیست. برنامه باید آب، سوخت، سدیم و تحمل گوارشی را با هم ببیند؛ هدف، جایگزینی کورکورانه همه عددهای تخمینی عرق یا رسیدن به وزن بالاتر پس از تمرین نیست.