GLOSSARY

مکمل‌یاری تغذیه‌ای (Nutritional Supplementation) استفاده از یک محصول غذایی اضافی در یک برنامه تعریف شده است. هدف، مقدار فعال و معیارهای بررسی باید صریح باشد.

مکمل می‌تواند کمبود مشخصی را جبران کند، شکل قابل‌حمل یک غذای ورزشی باشد یا سازوکار خاصی برای عملکرد را هدف بگیرد. شواهد و ارزیابی لازم برای این هدف‌ها یکسان نیست. تبلیغ برای ورزشکاران ضرورت مصرف را ثابت نمی‌کند و خستگی معمول تمرین هم کمبود یک ماده را تشخیص نمی‌دهد. ابتدا رژیم، سلامت، برنامهٔ تمرین و محدودیت‌های عملی بررسی می‌شوند؛ سپس باید فایدهٔ موردانتظار، پیامد قابل‌سنجش و زمان بازبینی یا توقف محصول مشخص شود.

ادعای معتبر مکمل به مطالعهٔ کنترل‌شدهٔ مرتبط، مقایسهٔ مناسب و پیامد معنادار نیاز دارد. تصادفی‌سازی، دارونما و کورسازی خطاهای متفاوتی را کاهش می‌دهند، اما نتیجهٔ مفید را تضمین نمی‌کنند. اندازهٔ نمونه، عدم‌قطعیت، وضعیت تمرینی، جنس، رژیم و روش مطالعه بر تفسیر اثر دارند. برآورد تجمیعی وعدهٔ نتیجه به تک‌تک افراد نیست. سازوکار محتمل، تغییر نشانگر، افزایش ظرفیت آزمایشگاهی و بهبود عملکرد مسابقه اطلاعات متفاوتی‌اند و نباید معادل یکدیگر معرفی شوند.

دوز به مقدار مادهٔ فعال مرتبط اشاره دارد، نه لزوماً وزن کل پودر یا تعداد پیمانه‌ها. تک‌دوز، مجموع روزانه و مقدار نسبی به وزن بدن کمیت‌های متفاوتی هستند. افزایش مقدار می‌تواند بدون فایدهٔ عملکردی بیشتر، عارضه را افزایش دهد. بارگیری، نگهداری و زمان‌بندی حاد برای هر ماده معنای خاص دارند و قانون همگانی نیستند. تمام محصولات مصرفی باید کنار هم بررسی شوند تا تکرار یک ترکیب، دریافت کلِ ناخواسته ایجاد نکند.