GLOSSARY

آمادگی تغذیه‌ای (Nutritional Readiness) آمادگی برای تمرین یا وظیفه مسابقه مورد نظر، از جمله تغذیه، اما همچنین علائم، خواب و حجم کار را توصیف می کند.

پایش بازیابی، علائم، خواب، آمادگی ادراک‌شده و شاخص‌های مرتبط عملکرد را در طول زمان کنار هم می‌گذارد. هیچ نشانگر زیستی یا امتیاز تجاری همگانی همهٔ فرایندها را نشان نمی‌دهد. اندازه‌گیری‌های تکراری باید در شرایط نسبتاً ثابت و با توجه به بار تمرین، بیماری و تغذیه تفسیر شوند. امتیاز پایین آمادگی می‌تواند شروع گفت‌وگو باشد، ولی علت را به‌تنهایی مشخص نمی‌کند. روندهای چندروزه معمولاً مفیدتر از آن‌اند که یک عدد را اثبات بازیابی کامل تمام بافت‌ها بدانیم.

تمرین ناآشنا یا سنگین می‌تواند موقتاً درد، افت عملکرد و تغییر نشانگرهای آسیب عضله ایجاد کند. درد تأخیری صرفاً حاصل تجمع لاکتات نیست. کراتین کیناز و میوگلوبین بین افراد بسیار متغیرند؛ یک عدد خون به‌تنهایی مقدار بازیابی یا علت درد را مشخص نمی‌کند. قدرت، حرکت، علائم و روند زمانی اطلاعات مکمل می‌دهند. درد شدید، ضعف چشمگیر، تورم یا ادرار تیره نیازمند بررسی سریع پزشکی است و نباید صرفاً درد عادی پس از تمرین تلقی شود.

می‌توان بازیابی را با چهار اولویتِ سوخت‌گیری، ترمیم، آب‌رسانی و استراحت سازمان داد. این فرایندها همپوشانی دارند، اما همزمان تمام نمی‌شوند. گلیکوژن، گردش پروتئین، تعادل مایع، آمادگی عصبی و علائم بافتی با سرعت‌های متفاوتی تغییر می‌کنند. جلسهٔ بعدی تعیین می‌کند کدام کار فوری‌تر است. میان‌وعدهٔ زودهنگام فاصلهٔ کوتاه را پوشش می‌دهد و وعده‌های بعدی همراه با خواب برنامه را کامل می‌کنند. معیار موفقیت، سلامت و آمادگی برای کار موردنظر است، نه صرفاً مصرف یک محصول دارای عنوان ریکاوری.