GLOSSARY

جبران ذخایر مواد مغذی (Nutrient Repletion) ذخایر یا وضعیت کاهش‌یافته ماده مغذی مشخص را با توجه به علت بالینی جبران می‌کند.

برای مثال، افزایش وزن می‌تواند بخشی از بازتوانی باشد، در حالی که قدرت، علائم و خوردن پایدار هنوز نیاز به بهبود دارند. برنامه فردی و علت کاهش ذخایر بررسی می‌شوند. رسیدن سریع به وزن هدف، بازیابی وضعیت مواد مغذی را ثابت و نیاز به پیگیری یا راهنمایی فعالیت را حذف نمی‌کند.

بازتوانی تغذیه، دریافت کافی، وضعیت مواد مغذی و عملکرد را متناسب با علت و شدت تخلیه بازمی‌گرداند. بازگرداندن وزن می‌تواند یک هدف باشد، اما افزایش عدد ترازو به‌تنهایی بازیابی کامل عضله، سلامت یا رفتار خوردن را ثابت نمی‌کند. زمان و پایش به بیماری، دریافت قبلی و خطر تغذیه مجدد وابسته‌اند. غذا، درمان و فعالیت مناسب باید هماهنگ شوند؛ بهبود صرفاً افزودن مقدار ثابت کالری تا رسیدن به وزن هدف نیست.

سوءتغذیه در اندازه‌های مختلف بدن، حتی در فرد چاق، رخ می‌دهد. ارزیابی، کاهش دریافت یا جذب، التهاب ناشی از بیماری، روند وزن و یافته‌های مرتبط با ترکیب بدن یا عملکرد را در نظر می‌گیرد. کم‌تغذیه‌ای، بیش‌تغذیه‌ای و کمبود ریزمغذی مشخص، مشکل‌های هم‌پوشان اما متفاوت‌اند. وزن ثابت یا بالا، دریافت ناکافی مواد مغذی یا کاهش عضله را رد نمی‌کند. در ورزشکار، دریافت رو به کاهش، بیماری تکرارشونده یا افت وزن ناخواسته باید بررسی شود و صرفاً سبک‌ترشدن تحسین نشود.

هدف پروتئین به اندازه بدن، تمرین، انرژی دریافتی، سن و وضعیت بالینی وابسته است. برچسب پرپروتئین، مقدار واقعی، کیفیت اسیدهای آمینه یا توزیع دریافت را مشخص نمی‌کند. هنگام کاهش وزن، پروتئین کافی و تمرین مقاومتی به حفظ بافت بدون چربی کمک می‌کنند، اما پیامدهای کسری انرژی افراطی را حذف نمی‌کنند. بیماری کلیه می‌تواند به رویکرد بالینی متفاوتی نیاز داشته باشد. بنابراین راهبرد پروتئین یک ورزشکار سالم نباید بدون ارزیابی به فرد دارای اختلال عملکرد کلیه منتقل شود.