تعامل مواد مغذی
مبانی تغذیه و علوم مواد مغذی
تعامل مواد مغذی (Nutrient Interaction) زمانی مطرح است که حضور یا مقدار یک ماده مغذی بر جذب، جابه‌جایی، سوخت‌وساز یا اثر ماده‌ای دیگر تأثیر بگذارد. این اثر می‌تواند کمک‌کننده یا بازدارنده باشد و شدت آن به مقدار، شکل ماده و زمینه رژیم بستگی دارد.
اثر متقابل می‌تواند در روده، انتقال، ذخیره یا سوخت‌وساز رخ دهد و به مقدار و شکل ماده وابسته باشد. یافتهٔ مربوط به مکمل پرمقدار را نباید خودکار به مقدار معمول غذا تعمیم داد. اهمیت عملی زمانی روشن می‌شود که پیامد نهایی، نه فقط یک تغییر آزمایشگاهی، بررسی شده باشد.
مقدار مصرف‌شده الزاماً همان مقدار جذب‌شده یا استفاده‌شده در بدن نیست. شکل شیمیایی ماده، ترکیب وعده، ساختار غذا و وضعیت دستگاه گوارش بر فراهمی زیستی اثر دارند. به همین دلیل، صرف وجود یک مادهٔ مغذی در جدول ترکیب غذا، پاسخ زیستی یکسانی را تضمین نمی‌کند.
ویتامین ث می‌تواند جذب آهن غیرهِمِ موجود در غذاهای گیاهی را افزایش دهد. برای مثال، همراه‌کردن عدس با فلفل دلمه‌ای یا منبع دیگری از ویتامین ث، یک ترکیب غذایی قابل‌فهم است. این اثر به معنی درمان خودکار کم‌خونی یا نیاز همگانی به مکمل آهن نیست.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map