کمبود مواد مغذی
مبانی تغذیه و علوم مواد مغذی
کمبود مواد مغذی (Nutrient Deficiency) زمانی رخ می‌دهد که فراهمی قابل‌استفاده یک ماده مغذی برای حفظ عملکرد طبیعی کافی نباشد و ذخایر یا عملکرد مرتبط آسیب ببیند. علت می‌تواند دریافت کم، جذب ناکافی، اتلاف بیشتر یا افزایش نیاز باشد؛ کم‌خوردن یک وعده به‌تنهایی تشخیص کمبود نیست.
کمبود معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که دریافت قابل‌استفاده در طول زمان پاسخ‌گوی نیاز نباشد یا جذب و استفاده مختل شود. تغییر ذخایر ممکن است پیش از نشانه‌های آشکار رخ دهد. کم‌خوردن یک غذا در یک روز، با تشخیص کمبود یک ماده در بدن یکسان نیست.
وضعیت تغذیه‌ای حاصل دریافت، جذب، ذخایر و استفادهٔ بدن از مواد مغذی در طول زمان است. ارزیابی ممکن است تاریخچهٔ غذا، تغییرات بدن، معاینه و در صورت نیاز آزمایش را ترکیب کند. یک علامت مانند خستگی، علت تغذیه‌ای مشخصی را به‌تنهایی اثبات نمی‌کند.
مقدار مصرف‌شده الزاماً همان مقدار جذب‌شده یا استفاده‌شده در بدن نیست. شکل شیمیایی ماده، ترکیب وعده، ساختار غذا و وضعیت دستگاه گوارش بر فراهمی زیستی اثر دارند. به همین دلیل، صرف وجود یک مادهٔ مغذی در جدول ترکیب غذا، پاسخ زیستی یکسانی را تضمین نمی‌کند.
یک ورزشکار گیاه‌خوار که هیچ منبع قابل‌اعتماد ویتامین B12 ندارد، ممکن است در بلندمدت در معرض کمبود قرار گیرد؛ این موضوع با تشخیص کمبود در همه افراد گیاه‌خوار فرق دارد. راهبرد پیشگیری باید منبع مطمئن را در نظر بگیرد و در صورت علائم یا عوامل خطر، ارزیابی مناسب انجام شود؛ درمان به ماده و علت کمبود وابسته است.
🔒 The rest of this entry is available after free Google sign-in.
Home
Academy
Site Map