GLOSSARY

بیماری کبد چرب غیرالکلی (Non-Alcoholic Fatty Liver Disease (NAFLD)) دسته‌بندی قدیمی تجمع چربی کبدی بدون مصرف الکل در سطح تعریف‌کننده بیماری مرتبط با الکل است؛ طبقه‌بندی کنونی چارچوب متفاوتی دارد.

بیماری استئاتوتیک کبد با تجمع چربی کبدی همراه است؛ استئاتوهپاتیت، آسیب التهابی را نیز در بر می‌گیرد. MASLD و MASH اصطلاح‌های کنونی در طبقه‌بندی‌ای هستند که با دسته‌بندی قدیمی NAFLD تفاوت دارد. الکل، عوامل متابولیک، دارو و علت‌های دیگر باید بررسی شوند. تغذیه و فعالیت از مراقبت حمایت می‌کنند، اما کاهش وزن برای همه بیماران کبدی مناسب نیست. در بیماری پیشرفته یا دریافت کم، حفظ عضله و جلوگیری از سوءتغذیه زیر نظر متخصص می‌تواند اولویت باشد.

تغذیه بالینی، ارزیابی را به مداخله فردی تبدیل می‌کند و پاسخ را می‌سنجد. نام بیماری به‌تنهایی نسخه را تعیین نمی‌کند؛ مرحله بیماری، دارو، علائم، آزمایش، دریافت و هدف عملکردی مهم‌اند. غربالگری احتمال خطر را شناسایی می‌کند؛ ارزیابی کامل‌تر از تشخیص تغذیه‌ای و برنامه مراقبت پشتیبانی می‌کند. ورزش، نیاز تمرین را به این تصویر اضافه می‌کند و الزام بالینی را حذف نمی‌کند. وقتی هدف پزشکی و عملکردی تداخل دارند، مراقبت باید هماهنگ شود و منوی استاندارد ورزشکار برای همه بیماران به کار نرود.

مدیریت وزن، پیشگیری از تغییر نامطلوب، تغییر هدفمند و نگهداری وزن را شامل می‌شود. هدف مناسب از سلامت، عملکرد، تمرین و اولویت فرد می‌آید و به عدد ترازو محدود نیست. تعادل انرژی پویاست؛ یک تغییر ثابت دریافت، تا همیشه مسیر خطی ثابتی ایجاد نمی‌کند. روند وزن باید در شرایط قابل مقایسه و همراه با حال عمومی و عملکرد بررسی شود. خستگی مداوم، افت تمرین یا افزایش اشتغال ذهنی به غذا و وزن، دلیل بازبینی برنامه است.

هدف پروتئین به اندازه بدن، تمرین، انرژی دریافتی، سن و وضعیت بالینی وابسته است. برچسب پرپروتئین، مقدار واقعی، کیفیت اسیدهای آمینه یا توزیع دریافت را مشخص نمی‌کند. هنگام کاهش وزن، پروتئین کافی و تمرین مقاومتی به حفظ بافت بدون چربی کمک می‌کنند، اما پیامدهای کسری انرژی افراطی را حذف نمی‌کنند. بیماری کلیه می‌تواند به رویکرد بالینی متفاوتی نیاز داشته باشد. بنابراین راهبرد پروتئین یک ورزشکار سالم نباید بدون ارزیابی به فرد دارای اختلال عملکرد کلیه منتقل شود.

برای مثال، هدف تغذیه فرد دارای چربی کبد و چربی اضافی بدن ممکن است با فرد مبتلا به بیماری پیشرفته کبد و دریافت کم متفاوت باشد. پیش از محدودیت، تشخیص و وضعیت تغذیه روشن می‌شوند. پیامد بالینی و عملکرد عضله پیگیری می‌شوند؛ همه بیماری‌های کبد نسخه یکسان کاهش وزن ندارند.

سوءتغذیه در اندازه‌های مختلف بدن، حتی در فرد چاق، رخ می‌دهد. ارزیابی، کاهش دریافت یا جذب، التهاب ناشی از بیماری، روند وزن و یافته‌های مرتبط با ترکیب بدن یا عملکرد را در نظر می‌گیرد. کم‌تغذیه‌ای، بیش‌تغذیه‌ای و کمبود ریزمغذی مشخص، مشکل‌های هم‌پوشان اما متفاوت‌اند. وزن ثابت یا بالا، دریافت ناکافی مواد مغذی یا کاهش عضله را رد نمی‌کند. در ورزشکار، دریافت رو به کاهش، بیماری تکرارشونده یا افت وزن ناخواسته باید بررسی شود و صرفاً سبک‌ترشدن تحسین نشود.

پیگیری تغذیه، هدف را با دریافت واقعی، علائم، عملکرد، اندازه‌گیری مرتبط و تجربه فرد مقایسه می‌کند. بازه زمانی و معیار اصلاح، ادامه یا ارجاع باید مشخص باشد. پاسخ به درمان ممکن است مفید، ناچیز یا نامطلوب باشد و پایبندی به‌تنهایی اثربخشی را ثابت نمی‌کند. مستندسازی کافی کمک می‌کند بدانیم چه تغییر کرده است. در ورزشکار، سلامت و کیفیت تمرین در کنار وزن یا آزمایش بررسی می‌شوند تا پیشرفت ظاهری یک شاخص، افت در بخش دیگر را پنهان نکند.