GLOSSARY

درد عضلانی (Muscle Soreness) درد تاخیری پس از ورزش و رویکردهای مدیریت آن را شرح می دهد. درد صرفاً باقیمانده لاکتات یا معیاری برای بازیابی کامل نیست.

تمرین ناآشنا یا سنگین می‌تواند موقتاً درد، افت عملکرد و تغییر نشانگرهای آسیب عضله ایجاد کند. درد تأخیری صرفاً حاصل تجمع لاکتات نیست. کراتین کیناز و میوگلوبین بین افراد بسیار متغیرند؛ یک عدد خون به‌تنهایی مقدار بازیابی یا علت درد را مشخص نمی‌کند. قدرت، حرکت، علائم و روند زمانی اطلاعات مکمل می‌دهند. درد شدید، ضعف چشمگیر، تورم یا ادرار تیره نیازمند بررسی سریع پزشکی است و نباید صرفاً درد عادی پس از تمرین تلقی شود.

پایش بازیابی، علائم، خواب، آمادگی ادراک‌شده و شاخص‌های مرتبط عملکرد را در طول زمان کنار هم می‌گذارد. هیچ نشانگر زیستی یا امتیاز تجاری همگانی همهٔ فرایندها را نشان نمی‌دهد. اندازه‌گیری‌های تکراری باید در شرایط نسبتاً ثابت و با توجه به بار تمرین، بیماری و تغذیه تفسیر شوند. امتیاز پایین آمادگی می‌تواند شروع گفت‌وگو باشد، ولی علت را به‌تنهایی مشخص نمی‌کند. روندهای چندروزه معمولاً مفیدتر از آن‌اند که یک عدد را اثبات بازیابی کامل تمام بافت‌ها بدانیم.

سنتز پروتئین عضله به ساخت پروتئین‌ها و تجزیه به حذف آن‌ها مربوط است؛ تعادل خالص از اختلاف این دو در یک بازه به دست می‌آید. اسیدهای آمینهٔ ضروری و تمرین مقاومتی می‌توانند ساخت را تحریک کنند، ولی افزایش کوتاه‌مدت سنتز همان افزایش بلندمدت حجم عضله نیست. پروتئین و انرژی کافی روزانه همراه با تمرین منظم اساس کار هستند. توزیع پروتئین فرصت‌های تغذیه‌ای متعددی ایجاد می‌کند؛ مقدار مناسب هر وعده با اندازهٔ بدن، سن، کیفیت غذا و نوع تمرین تغییر می‌کند.