GLOSSARY

مونوساکارید (Monosaccharide) ساده‌ترین واحد قندی است که با هیدرولیز به قند کوچک‌تری شکسته نمی‌شود. گلوکز، فروکتوز و گالاکتوز نمونه‌های تغذیه‌ای مهم‌اند؛ تک‌واحدی‌بودن به معنی یکسانی مسیر استفاده یا تحمل همه آن‌ها نیست.

در یک تقسیم‌بندی رایج، مونوساکارید یک واحد و دی‌ساکارید دو واحد قندی دارد؛ الیگوساکاریدها زنجیره‌های کوتاه و پلی‌ساکاریدها زنجیره‌های بلندترند. چارچوب FAO برای الیگوساکارید معمولاً ۳ تا ۹ واحد و برای پلی‌ساکارید ۱۰ واحد یا بیشتر در نظر می‌گیرد. مرزبندی بعضی منابع متفاوت است و باید قرارداد همان منبع مشخص باشد.

گلوکز، فروکتوز و گالاکتوز هر سه مونوساکاریدند، ولی مسیر انتقال و پردازش آن‌ها کاملاً یکسان نیست. فروکتوز و گالاکتوز پس از جذب بیشتر در بافت‌های احشایی، از جمله کبد، پردازش می‌شوند و می‌توانند در تأمین انرژی مشارکت کنند. پایین‌تر بودن پاسخ مستقیم گلوکز خون به یک قند، به معنی بی‌کالری یا بی‌اثر بودن آن نیست.

در یک نوشیدنی ورزشی حاوی گلوکز و فروکتوز، هر دو ماده مونوساکاریدند، ولی ترکیب آن‌ها می‌تواند در دریافت‌های بالای حین فعالیت کاربرد ویژه‌ای داشته باشد. تعداد واحدها به‌تنهایی مقدار مناسب را تعیین نمی‌کند؛ غلظت نوشیدنی، مدت فعالیت و تجربه گوارشی فرد هم مهم‌اند.