GLOSSARY

کافئین با دوز متوسط (Moderate-Dose Caffeine) یک دسته دوز را توصیف می کند که به تعریف عددی صریح در زمینه آن نیاز دارد. قرار گرفتن در معرض بالاتر به طور خودکار موثرتر نیست.

کافئین گیرنده‌های آدنوزین را مهار می‌کند و می‌تواند بعضی پیامدهای استقامتی، هوشیاری و فعالیت پرشدت را بهبود دهد. پاسخ با مقدار، تکلیف و حساسیت فرد تغییر می‌کند. کافئین بیشتر الزاماً مؤثرتر نیست و عوارض ممکن است از فایدهٔ کوچک عملکردی بیشتر باشند. کافئین قهوه، ژل، نوشیدنی، قرص و محصولات ترکیبی باید جمع زده شود. اختلال خواب، اضطراب، علائم گوارشی و شکایت قلبی‌عروقی اهمیت دارند. پودر خالص و غلیظ خطر خاص خطای مقدار مصرف دارد؛ حس تحریک‌شدن نشانهٔ سوخت‌رسانی کافی یا ایمن نیست.

رساندن و پاک‌سازی کافئین با شکل محصول، غذا، متابولیسم، دارو و فیزیولوژی فرد فرق دارد. الگوی جذب آدامس با محصولات بلعیدنی ممکن است متفاوت باشد و مقدار کافئین قهوه هم ثابت نیست. CYP1A2 در متابولیسم و تولید موادی مانند پاراکسانتین نقش مهم دارد. مصرف عادت‌وار و علائم قطع در تفسیر مطالعه اثر دارند، ولی پرهیز کامل شرط همگانی فایده نیست. یک ژنوتیپ تمام پاسخ عملکردی را با اطمینان تعیین نمی‌کند. جلسهٔ هدف و باقی‌ماندن اثر بر خواب بعدی باید همزمان بررسی شوند.

دوز به مقدار مادهٔ فعال مرتبط اشاره دارد، نه لزوماً وزن کل پودر یا تعداد پیمانه‌ها. تک‌دوز، مجموع روزانه و مقدار نسبی به وزن بدن کمیت‌های متفاوتی هستند. افزایش مقدار می‌تواند بدون فایدهٔ عملکردی بیشتر، عارضه را افزایش دهد. بارگیری، نگهداری و زمان‌بندی حاد برای هر ماده معنای خاص دارند و قانون همگانی نیستند. تمام محصولات مصرفی باید کنار هم بررسی شوند تا تکرار یک ترکیب، دریافت کلِ ناخواسته ایجاد نکند.