GLOSSARY

اختلال عملکرد میتوکندری (Mitochondrial Dysfunction) اختلال در کارکرد میتوکندری است و از خستگی تنها تشخیص داده نمی‌شود.

کارایی نسبت خروج مفید به ورودی و ظرفیت توان بالقوه در شرایط آزمون است؛ با نرخ واقعی یکسان نیستند. فنوتیپ و پروفایل هم به مجموعه ویژگی‌های اندازه‌گیری‌شده اشاره دارند. روش، حالت استراحت یا فعالیت و زمان غذا باید روشن باشند. یک تست یا احساس خستگی به‌تنهایی «متابولیسم خراب» را تشخیص نمی‌دهد و نتیجه باید با عملکرد، رژیم و زمینه بالینی مرتبط خوانده شود.

انعطاف‌پذیری متابولیکی توان تغییر استفاده از سوخت با نیاز و دسترسی است؛ به معنی استفاده حداکثری چربی در همه شدت‌ها نیست. فعالیت شدید ممکن است سهم کربوهیدرات بیشتری بخواهد و استراحت یا فعالیت سبک ترکیب دیگری داشته باشد. سازگاری با رژیم و تمرین زمان و زمینه دارد. یک آزمون یا نسبت تنفسی به‌تنهایی سلامت کامل یا نسخه یکسان محدودکردن کربوهیدرات را برای همه تعیین نمی‌کند.

تمرین می‌تواند ساخت و محتوای میتوکندری و ظرفیت اکسیداتیو را در زمان تغییر دهد. بیوژنز فرایند ساخت و نگهداری اجزاست؛ چگالی نسبت به حجم یا معیار بافت سنجیده می‌شود و با محتوای کل برابر نیست. کارکرد نیز فقط تعداد نیست. برای تفسیر سازگاری، روش، بافت و طول برنامه اهمیت دارند؛ خستگی یک جلسه به‌تنهایی تشخیص اختلال میتوکندری یا نیاز محصول «انرژی سلولی» نیست.