GLOSSARY

بیوفیلم میکروبی (Microbial Biofilm) بر منشأ میکروبی بیوفیلم تأکید دارد؛ عنوان، به‌تنهایی عفونت فعال یا نیاز محصول «بیوفیلم‌شکن» را ثابت نمی‌کند.

کلونیزاسیون استقرار در محیط است و چسبندگی یکی از عوامل احتمالی آن؛ هر مشاهده گذرا، استقرار پایدار نیست. جامعه موجود می‌تواند با رقابت برای بستر و فضا یا تولید مواد، مقاومت در برابر ورود پاتوژن بسازد. بیوفیلم رشد سازمان‌یافته در ماتریکس است و همیشه عفونت نیست. این مفاهیم به‌تنهایی استفاده از «بیوفیلم‌شکن» یا افزودن میکروب بیشتر را برای ورزشکار توجیه نمی‌کنند.

میکروب‌ها با منابع غذا، محیط شیمیایی، میزبان و یکدیگر تعامل دارند؛ جامعه فقط فهرست «خوب‌ها و بدها» نیست. همکاری، رقابت و استفاده از محصول گروه دیگر می‌توانند هم‌زمان رخ دهند. اثر یک گونه به سویه، محل و زمینه وابسته است. برای تغذیه ورزشی، حمایت از الگوی غذایی متنوع و قابل‌تحمل کاربردی‌تر از تلاش برای بیشینه‌کردن یک نام باکتری بدون شواهد انسانی است.

سودمندی یا بیماری‌زایی به سویه، جایگاه و وضعیت میزبان وابسته است؛ یک جنس ممکن است اعضای با نقش متفاوت داشته باشد. همزیست در محل معمول می‌تواند در محل دیگر مشکل ایجاد کند. فرصت‌طلب‌بودن هم به معنی بیماری فعال در هر حامل نیست. در انتخاب پروبیوتیک، شناسایی دقیق و شواهد کاربرد اهمیت دارند؛ صرف شنیدن نام باکتری مفید یا دیدن آن در مدفوع کافی نیست.

میکروبیوتا به جانداران یک محیط اشاره دارد؛ میکروبیوم بسته به تعریف، ژن‌ها و زمینه زیستی آن جامعه را هم دربر می‌گیرد. در روده فقط باکتری حضور ندارد و بخش‌های مختلف مجرا محیط یکسانی نیستند. نمونه مدفوع تصویر مفیدی از بخشی از این جهان است، اما همه سطح مخاط و روده باریک را نشان نمی‌دهد؛ پس نام یک گزارش را با نقشه کامل بدن اشتباه نمی‌گیریم.

سویه، دوز، مدت و جمعیت مطالعه بخش مهم شواهد پروبیوتیک‌اند. چندسویه‌ای‌بودن یا تعداد بیشتر کلنی به‌تنهایی بهتر بودن را ثابت نمی‌کند؛ مخلوط باید با شواهد خودش سنجیده شود. حضور موقت در مدفوع با استقرار پایدار یا فایده قطعی برابر نیست. اگر مصرف انتخاب شود، هدف و پاسخ از پیش روشن‌اند و شروع درست پیش از مسابقه، فرصت کافی ارزیابی تحمل نمی‌دهد.

زمان جمع‌آوری، نگهداری، استخراج، آلودگی و پایگاه مرجع بر گزارش میکروبی اثر دارند. نمونه مدفوع پس از تغییر دارو، بیماری یا سفر باید با همین سابقه خوانده شود. نبود شناسایی به معنی نبود قطعی جاندار نیست و حضور توالی هم همیشه زنده‌بودن را ثابت نمی‌کند. برای مقایسه فردی، روش ثابت و سؤال مشخص لازم‌اند؛ دو گزارش از آزمایشگاه متفاوت الزاماً مانند دو وزن‌کشی قابل‌جایگزینی نیستند.