GLOSSARY

پیام‌رسانی متابولیت‌ها (Metabolite Signaling) نقش پیام‌رسان یک متابولیت فراتر از واسطه‌بودن آن است.

حسگرهای سلولی اطلاعاتی از انرژی، مواد مغذی و فشار مکانیکی دریافت می‌کنند و شبکه‌های پیام‌رسانی پاسخ را هماهنگ می‌سازند. همه این پیام‌ها هورمون نیستند و فعال‌شدن یک نشانگر به معنی افزایش قطعی عضله یا عملکرد نیست. برای نتیجه کاربردی باید شدت و دوام پیام، بافت هدف، دسترسی واقعی به غذا و حاصل اندازه‌گیری‌شده در تمرین و بازیابی را کنار هم بررسی کرد.

متابولیسم با دسترسی مواد، وضعیت انرژی، آنزیم، پیام سلولی و هورمون هماهنگ می‌شود. کنترل شار معمولاً میان چند مرحله و عامل توزیع دارد؛ نام یک آنزیم «کلیدی» به معنی تنها کنترل‌کننده همه شرایط نیست. نیاز تمرین و حالت تغذیه‌شده یا ناشتا پاسخ را تغییر می‌دهند. از نقش یک تنظیم‌کننده، راه میان‌بُر قطعی برای افزایش متابولیسم یا دستور مصرف ماده بیشتر نتیجه نمی‌گیریم.

پس از غذا، جذب و ذخیره و استفاده از مواد در کنار پاسخ هورمونی تغییر می‌کنند؛ در فاصله پساجذبی سهم ذخایر و تولید درون‌زاد بیشتر می‌شود. این گذار کلید روشن‌وخاموش دقیق با ساعت یکسان برای همه وعده‌ها نیست. یک وعده مختلط و فعالیت اخیر می‌توانند الگو را تغییر دهند. برای ورزشکار، هدف جلسه و کفایت کل روز و تحمل در تصمیم زمان غذا مهم‌اند، نه برتری همیشگی ناشتا یا تغذیه‌شده در همه پیامدها.