GLOSSARY

سازگاری متابولیکی ناشی از تمرین (Metabolic Training Adaptation) یک تغییر مرتبط با تمرین در ظرفیت یا تنظیم متابولیک است. فرآیند اندازه گیری شده و ارتباط آن با عملکرد باید بیان شود.

دوره‌بندی، تغذیه را میان جلسه‌ها، روزها یا مرحله‌های تمرین برای حمایت از کار و هدف آن تنظیم می‌کند. می‌توان کربوهیدرات بیشتری پیرامون جلسهٔ سخت یا مهم قرار داد و همچنان نیاز کلی انرژی و مواد مغذی را تأمین کرد. روز سبک ممکن است روز بازیابی یا آماده‌سازی باشد؛ استراحت به معنی حذف غذا یا کربوهیدرات نیست. باید روشن باشد چه چیزی، چه زمانی و چرا تغییر می‌کند و اثر آن بر کیفیت تمرین بعدی سنجیده شود.

تمرین با دسترسی پایین کربوهیدرات، یک راهبرد مشخص است و با همهٔ انواع ورزش ناشتا یکسان نیست. گلیکوژن عضلانی پایین، گلیکوژن کبدی کمتر و نخوردن کربوهیدرات حین فعالیت، دست‌کاری‌های متفاوت‌اند. بعضی پاسخ‌های مولکولی تغییر می‌کنند، اما پیام‌رسانی بیشتر، عملکرد بلندمدت بهتر را تضمین نمی‌کند. افت کیفیت جلسه و کمبود انرژی نیز مهم‌اند. کار شدید و مسابقه اغلب به کربوهیدرات کافی نیاز دارند؛ کم‌سوخت‌رسانی مزمن را نباید لازمهٔ سازگاری معرفی کرد.

نیاز کربوهیدرات با شدت، مدت و اهمیت کار تغییر می‌کند. دریافت روزانه به‌ازای تودهٔ بدن با نرخ دریافت حین ورزش که معمولاً بر ساعت بیان می‌شود، کمیت متفاوتی است. هدف روزانهٔ بیشتر، به معنی مصرف همان مقدار در همهٔ جلسه‌ها نیست. تأمین را با برنامه، ذخایر اولیه و تحمل هماهنگ می‌کنیم. گرمِ خورده‌شده را باید از گرمِ جذب‌شده یا اکسیدشده جدا دانست؛ این مراحل الزاماً هم‌مقدار و هم‌زمان نیستند.