GLOSSARY

کارایی متابولیک حین ورزش (Metabolic Efficiency During Exercise) یک رابطه کارایی را در طول تمرین تحت یک محاسبه مشخص توصیف می کند. این عبارت به جای یک معیار جهانی فرضی کیفیت متابولیک به یک خروجی و ورودی تعریف شده نیاز دارد.

اقتصاد فعالیت، هزینهٔ اکسیژن یا انرژی در خروجی معین است؛ کارایی مکانیکی نسبت کار خارجی به انرژی متابولیک ورودی با تعریف مشخص است. کارایی کل، خالص و دیگر تعریف‌ها در نحوهٔ لحاظ هزینهٔ پایه تفاوت دارند. اکسیژن کمتر الزاماً به معنی ظرفیت هوازی بیشینهٔ بیشتر نیست. بار، محیط و روش محاسبه باید یکسان باشند؛ تغییر فیزیولوژیک اندازه‌گیری‌شده را نیز باید از بهبود اثبات‌شدهٔ عملکرد مسابقه جدا کرد.

بدن در ورزش از ترکیبی از سوخت‌ها استفاده می‌کند و سهم آن‌ها با شدت، مدت، تمرین و رژیم تغییر می‌کند. مفهوم تغییر غالب سوخت، حرکت به‌سوی سهم بیشتر کربوهیدرات با افزایش شدت را در شرایط مشخص توصیف می‌کند؛ کلید روشن و خاموشِ متابولیسم چربی نیست. نقطهٔ تغییر برای همه ثابت نیست. الگو را باید با بار واقعی و سوخت موجود تفسیر کرد، نه با یک محدودهٔ ضربان قلب همگانی و مستقل از شرایط.

رژیم کم‌کربوهیدرات و پرچربِ پایدار می‌تواند اتکا به چربی و شیوهٔ استفاده از سوخت را تغییر دهد. کتوز تغذیه‌ای حالت مشخص‌تری است و با هر رژیم پرچرب رخ نمی‌دهد. اکسیداسیون چربی بیشتر، عملکرد بهتر را ثابت نمی‌کند؛ به‌ویژه وقتی کار شدید به کربوهیدرات وابسته است. در بعضی پژوهش‌های ورزشکاران، اقتصاد فعالیت یا عملکرد شدید افت کرده است. بازگرداندن کربوهیدرات پس از سازگاری نیز بازگشت فوری همهٔ آثار یا جمع‌شدن مزیت‌های هر دو روش را تضمین نمی‌کند.