GLOSSARY

خطای اندازه‌گیری (Measurement Error) تفاوت یا عدم قطعیت قابل انتساب به فرآیند اندازه گیری است تا تغییر بیولوژیکی واقعی. هر دو تنوع تصادفی و سوگیری سیستماتیک هنگام تفسیر تفاوت های کوچک اهمیت دارند.

به عنوان مثال، یک تفاوت کوچک بین ارزیابی های مکرر ممکن است کوچکتر از تغییرات معمولی روش باشد. آن را با اطلاعات دقیق مربوطه مقایسه کنید و در شرایط ثابت تکرار کنید. یک مداخله تغذیه ای نباید تنها به این دلیل موثر یا بی اثر اعلام شود که یک دستگاه تغییر کوچکی را گزارش می کند که نمی تواند به طور قابل اعتمادی از نویز تشخیص دهد.

روایی به درستی برآورد کمیت هدف و پایایی به ثبات در تکرار مربوط است. یک روش می‌تواند تکرارپذیر باشد و همچنان سوگیری داشته باشد. خطای فنی و خطای پیش‌بینی نیز منابع متفاوت عدم‌قطعیت‌اند. تغییر کوچک باید در برابر خطای مرتبط و با قرارداد ثابت سنجیده شود. توافق میانگین یک گروه، دقت بالا برای تک‌تک ورزشکاران را تضمین نمی‌کند. تعویض ابزار نیز ممکن است تغییر ظاهری بسازد که منشأ آن روش است، نه تغییر واقعی بدن.

مدل ترکیب بدن، اجزا را در یک سطح تعریف‌شده جدا می‌کند. مدل دو جزئی معمولاً چربی و تودهٔ بدون چربی را تفکیک می‌کند. افزودن سنجش آب یا مواد معدنی در مدل پیچیده‌تر بعضی فرض‌ها را کاهش می‌دهد، اما همهٔ خطاها حذف نمی‌شوند. توصیف مولکولی، سلولی و بافتی، شیوه‌های متفاوت بررسی همان بدن‌اند. پیش از مقایسه باید مدل، متغیرهای اندازه‌گیری‌شده و فرض‌ها را شناخت؛ همهٔ اجزای گزارش را نباید بافت‌های آناتومیکِ مستقیماً اندازه‌گیری‌شده دانست.