GLOSSARY

مسمومیت با منگنز (Manganese Toxicity) آسیب ناشی از مواجهه نامناسب با این عنصر یا ترکیبات آن است؛ شکل، مسیر، مقدار و مدت در خطر نقش دارند.

کمبود منگنز در انسان سالم با غذای معمول نادر و تشخیص علائم اختصاصی آن محدود است؛ از خستگی به‌تنهایی نتیجه نمی‌گیریم. مواجهه زیاد، به‌ویژه در بعضی محیط‌های شغلی یا اختلال دفع، می‌تواند برای اعصاب خطر داشته باشد. مسیر استنشاق با غذای معمول یکسان نیست. در بررسی محصول، هویت عنصر، مقدار و بیماری کبد دیده می‌شوند؛ نبود نشانه کمبود، دلیلی برای مصرف آزادانه مقدار بالا به هدف انرژی نیست.

منگنز کوفاکتور برخی آنزیم‌ها در متابولیسم و دفاع آنتی‌اکسیدانی است و غلات کامل، مغزها، حبوبات و چای می‌توانند آن را فراهم کنند. جذب خوراکی محدود و دفع عمدتاً صفراوی در تنظیم نقش دارند. نام عنصر را با منیزیم اشتباه نمی‌گیریم؛ این دو نیاز و کارکرد یکسان ندارند. تنوع غذا معمولاً منابع متعددی می‌دهد و نقش آنزیمی، دلیل کافی برای افزودن مکمل عملکردی به ورزشکار با دریافت مناسب نیست.

ضروری بودن یک عنصر به معنای بی‌خطر بودن هر مقدار آن نیست. شکل شیمیایی، مقدار، مدت، کارکرد کلیه یا کبد و داروها خطر را تغییر می‌دهند. دریافت زیاد با مسمومیت اثبات‌شده یک مفهوم نیست، اما هم‌پوشانی مکمل‌ها را باید پیش از بروز علائم پیدا کرد. دوز درمانی برای علت مشخص، الگوی مناسب برای مصرف روزانه همه ورزشکاران نیست و بیشتر همیشه بهتر عمل نمی‌کند.